Επιλέξτε κατηγορία

Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Δυστυχώς δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη οι Έλληνες ότι, η χώρα έχει εισέλθει στο τελευταίο στάδιο της κατάρρευσης της – οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής, δημογραφικής, καθώς επίσης πολιτισμικής. Επί πλέον ότι, δεν κινδυνεύει μόνο να μετατραπεί σε μία αποικία των δανειστών της στο διηνεκές αλλά, επίσης, πως απειλείται όσο ποτέ μέχρι σήμερα η εδαφική της ακεραιότητα – από πολλές διαφορετικές πλευρές.

Εάν το συνειδητοποιήσουν όλοι μαζί, υπάρχει ελπίδα για το μέλλον – αφού μόνο τότε ενεργοποιείται ολόκληρο το Έθνος απέναντι στους κινδύνους, ενώνεται, ακολουθούν σημαντικές αλλαγές στο εσωτερικό του σε εντυπωσιακό βαθμό και μεγαλουργεί. Εάν όχι, η κατάρρευση ολοκληρώνεται και το Έθνος διαλύεται ολοσχερώς, καταλήγοντας στα σκουπίδια της ιστορίας – λεηλατημένο, εξαθλιωμένο και ανίκανο να αμυνθεί απέναντι στις ισχυρές δυνάμεις που το ωθούν στην εξαφάνιση του.

Ως εκ τούτου, θεωρούμε σωστό να προειδοποιήσουμε τους Έλληνες ότι, πρέπει να πάψουν πια να έχουν ψευδαισθήσεις, πιστεύοντας πως η χώρα θα επανέλθει σε πορεία ανάπτυξης – με κατεστραμμένο παραγωγικό ιστό, με χρεοκοπημένες τράπεζες, με τα κόκκινα δάνεια στο ζενίθ, με διαλυμένο ασφαλιστικό σύστημα και με φόρους που μεταφέρουν την ιδιωτική περιουσία στις τράπεζες ή στο δημόσιο, με τελικό αποδέκτη τους πιστωτές. Πόσο μάλλον όταν στον προϋπολογισμό του 2018 αυξάνονται ξανά οι φόροι, ενώ η φοροδοτική ικανότητα των Πολιτών έχει εξαϋλωθεί.

Οι Έλληνες πρέπει να πάψουν επίσης να ελπίζουν πως με μία καινούργια κυβέρνηση θα λυθούν τα προβλήματα τους – αφού, εκτός του ότι θα πρόκειται για μία πολλαπλή επανάληψη του ίδιου πειράματος των μνημονίων, όπου ως γνωστόν θεωρείται ως ο ορισμός της ανοησίας κατά τον Αϊνστάιν, οι συνθήκες είναι κατά πολύ δυσμενέστερες σήμερα.

Ακόμη χειρότερα όταν το ευρύτερο περιβάλλον της πατρίδας μας, ολόκληρος ο πλανήτης δηλαδή και όχι μόνο η Ευρώπη, ευρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού, απειλούμενος από αλλεπάλληλα κραχ και κοινωνικές αναταραχές που θα τον βύθιζαν στο χάος – γεγονός που σημαίνει πως αρκεί μία μικρή σπίθα για να ξεσπάσει μία καταστροφική πυρκαγιά, με συνέπειες που είναι αδύνατον να προβλεφθούν.

Ολοκληρώνοντας, αυτοί που θεωρούν πως η Ελλάδα θα υποχρεωθεί να υπογράψει ένα τέταρτο μνημόνιο (εμείς πιστεύουμε πως θα έχει ανάγκη από 5ο, 6ο κοκ.), πιθανότατα δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν τις διαθέσεις των δανειστών – με την έννοια πως αμφιβάλλουμε σχετικά με το εάν θα είναι πρόθυμοι να μας δώσουν επί πλέον χρήματα, κυρίως επειδή δεν θα έχουν πια κανένα συμφέρον.

Αντίθετα, κάποια στιγμή θα τους συμφέρει η μετάβαση της χώρας μας στη δραχμή, έτσι ώστε να ολοκληρωθεί η μετατροπή των Ελλήνων σε δουλοπάροικους – δηλαδή, σε χαμηλού κόστους εργαζομένους των πιστωτών. Επίσης, για να μπορούν να αγοράσουν όλα όσα «πάγια» θα έχουν απομείνει (ακίνητα, οικόπεδα, νησιά, επιχειρήσεις κλπ.), έναντι υποτιμημένων δραχμών – οπότε να επιστρέψει η Ελλάδα σε πορεία ανάπτυξης, από την οποία όμως δεν θα έχουν πια κανένα απολύτως όφελος οι ιθαγενείς, αλλά οι νέοι ιδιοκτήτες της.

analyst.gr


Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Η κυβέρνηση δεν έχει λεφτά για πανεπιστημιακά συγγράμματα, για συντάξεις και για γάζες στα νοσοκομεία, αλλά έχει για να κρατικοποιήσει «εν κρυπτώ» 20 πρώην άμισθα Υποθηκοφυλάκεια και για να δημιουργήσει νέα γραμματεία στο υπουργείο Σκουρλέτη, που θα κάνει τη δουλειά… του Μουζάλα! Σ αυτά διορίζει ήδη πάνω από 150 υπαλλήλους εκτός ΑΣΕΠ φυσικά!

Για να καταλάβει ο πολίτης πόσο αχρείαστη είναι η γραμματεία Σκουρλέτη και πόσο έχει γίνει για νέους διορισμούς ημετέρων, ο τίτλος της και η αρμοδιότητά της είναι «για το συντονισμό θεμάτων αλλοδαπών, υπηκόων τρίτων χωρών και παράτυπης μετανάστευσης».

Οι δύο αυτές υπηρεσίες που αναγγέλλονται καλύπτονται από το υπουργείο Μεταναστευτικής πολιτικής και το υπουργείο Προστασίας του Τόσκα! Πέρα, δηλαδή από την επιβάρυνση του προϋπολογισμού για τη λειτουργία τους θα προκληθεί και πρόσθετο πρόβλημα αλληλοκάλυψης αρμοδιοτήτων σε ένα ήδη πολυδαίδαλο και αναποτελεσματικό δημόσιο.

Επιπλέον, όταν ο επόμενος αποφασίσει να καταργήσει τις άχρηστες υπηρεσίες θα σκάσει επάνω στις αντιδράσεις των βολεμένων «δικών μας παιδιών», με την αρωγή της ΑΔΕΔΥ, που θα φωνάζει για πολιτικές εκκαθαρίσεις και για πολιτική απολύσεων συμβασιούχων! Οι οποίοι, σχεδόν πάντα βρίσκεται τρόπος και βολεύονται στο τέλος.

Η μέθοδος «δημιουργούμε υπηρεσίες για να φυτεύουμε πυρήνες αντίδρασης στην πολιτική των επόμενων» είναι κλασική πολιτική των επαγγελματιών της εξουσίας. Οι σημερινοί δεν θα μπορούσαν να αποτελούν εξαίρεση. Εμείς πληρώνουμε.

Το μεγάλο θέμα, όμως, δημιουργείται με την κατάργηση των μέχρι σήμερα άμισθων Υποθηκοφυλακείων. Τα οποία λειτουργούσαν αποτελεσματικά και ήταν ένας από τους τομείς που δεν κόλλαγε το σύστημα της αγοραπωλησίας και ανέγερσης ακινήτων και είσπραξης εσόδων για το κράτος.

Η κυβέρνηση κρατικοποίησε ξαφνικά 20 από αυτά (συμπτωματικά στις περιοχές με το περισσότερο «φαϊ» από άποψη διαφθοράς πολεοδομιών) και προσέλαβε ως δημόσιους 142 υπάλληλους εκτός ΑΣΕΠ! Οι οποίοι βολεύτηκαν υπό την ομπρέλα της δημοσιοϋπαλληλίας με τα γνωστά αποτελέσματα:

Από εκεί που τα Υποθηκοφυλάκεια δούλευαν, καταγγέλλεται ότι έχουν μετατραπεί σε χάος. Η Ένωση Άμισθων Υποθηκοφυλάκων προειδοποιεί για διάλυση του συστήματος, αναφέροντας ότι επικρατεί αδυναμία ορθής και νομότυπης εξυπηρέτησης συμβολαιογράφων και δικηγόρων, ενώ έχει αυξηθεί η γραφειοκρατία.

Για να καταλάβει ο αναγνώστης τι μπορεί να σημαίνει η φράση «αδυναμία νομότυπης εξυπηρέτησης» αναφέρουμε ότι τα Υποθηκοφυλάκεια που κρατικοποιήθηκαν είναι: Αχαρνών, Ηλιούπολης, Ζωγράφου, Ελευσίνας, ΚΕΡΑΤΕΑΣ, Κηφισιάς, Νέας Ιωνίας, Παπάγου, Περιστερίου, Χώρας Άνδρου, Νάξου, Μεγάρων, ΜΥΚΟΝΟΥ, Χαλκίδας, Ταμυνέων, Κύμης, ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ, Βάρδας, Μυρτουντίων και ΠΥΡΓΟΥ.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων επιβεβαιώνει τις καταγγελίες των άμισθων Υποθυκοφυλάκων υπερθεματίζοντας, ότι την τελευταία βδομάδα, λόγω της κρατικοποίησης, υπάρχει αδυναμία μεταγραφής οποιουδήποτε συμβολαίου και έκδοσης οποιουδήποτε πιστοποιητικού! Δεν έχουν κανέναν μηχανισμό παραλαβής εγγράφων και είσπραξης τελών, λένε οι Ιδιοκτήτες.

Δε φτάνει η καθίζηση της αγοράς ακινήτων εξ αιτίας της πολιτικής λιτότητας και των capital controls, η κυβέρνηση βάζει άλλη μια ταφόπλακας στον κλάδο, στους πολίτες που έχουν ανάγκη να πουλήσουν και στους έχοντες- κυρίως από το εξωτερικό- που θέλουν να αγοράσουν.

Μ αυτή τη δημοσιοϋπαλληλοποίηση των Υποθηκοφυλακείων κλείνει άλλη μια πόρτα εισόδου χρημάτων στο δημόσιο ταμείο από τα τέλη και τη φορολόγηση. Η οποία θα ανοίγει με το ρυθμό που λειτουργεί και όλο το υπόλοιπο δημόσιο. Δηλαδή με τρύπες όπως και φέτος στον προϋπολογισμό, που θα καλούνται να καλύψουν με πρόσθετους φόρους οι πολίτες.

Είπαμε. Για όσο καιρό δεν θα πληρώνουν οι αρμόδιοι πολιτικοί με τις περιουσίες τους την κακοδιαχείριση του δημόσιου χρήματος και τις ζημιές που προκαλούν στους πολίτες, δεν θα υπάρχει πραγματική δημοκρατία. Εκείνοι θα αλωνίζουν ανενόχλητοι και τα κορόϊδα θα πληρώνουν.

Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Αν και κουρασμένος και ταλαιπωρημένος μετά από έξι εφιαλτικούς μήνες στα χέρια των απαγωγέων του ο Μιχάλης Λεμπιδάκης, που πλέον είναι ελεύθερος και ασφαλής στην αγκαλιά των δικών του ανθρώπων, κατάφερε να δώσει κατάθεση στους αστυνομικούς περιγράφοντας με συγκλονιστικό τρόπο  τα πάντα... Από τη στιγμή που έπεσε στα χέρια των κακοποιών και τη μεταφορά του από το ένα κρησφύγετο στο άλλο μέχρι τη στιγμή που οι αστυνομικοί εισβάλλοντας στην μάντρα που κρατούνταν δεμένος με αλυσίδα συνέλαβαν τους δράστες.

Oλόκληρη η κατάθεση 

«Μένω στη διεύθυνση που σας είπα μαζί με τη γυναίκα μου .....  και τα τρία παιδιά μου, τον Γιάννη, τον Τάσο και τον Απόστολο. Ο Τάσος και ο Απόστολος σπουδάζουν στην Αγγλία και μένουν μόνιμα εκεί, ενώ ο Γιάννης σπούδαζε στην Αμερική και τώρα έχει τελειώσει. Έρχονται κυρίως στις διακοπές τους για να μας επισκεφθούν. Το σπίτι μας είναι μια  διώροφη μεζονέτα με μεγάλη μάντρα και κήπο και ένα υπόγειο γκαράζ. Στον επαγγελματικό τομέα, είμαι διευθύνων σύμβουλος στην εταιρία «ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΚΡΗΤΗΣ» που εδρεύει στην Βιομηχανική Περιοχή του Ηρακλείου. Κύρια δραστηριότητα της εταιρίας είναι η παραγωγή πλαστικών προϊόντων για βιομηχανική και αγροτική χρήση. Επίσης, η εταιρία έχει αναπτύξει δραστηριότητα σε άλλες 7 χώρες του εξωτερικού, την Ρουμανία, την Πολωνία, την Γαλλία, την Ρωσία, την Κίνα και την Τουρκία, ενώ πραγματοποιεί εξαγωγές σε ακόμα περισσότερες χώρες. Παρά την οικονομική κρίση, η εταιρία βρίσκεται σε οικονομική ευρωστία και το ανθρώπινο δυναμικό της ανέρχεται στους 1.000 εργαζόμενους. Πρόεδρος στην εταιρία είναι ο πατέρας μου, ο Λεμπιδάκης Ιωάννης και αντιπρόεδρος, η μητέρα μου η Άννα. Επίσης ο αδερφός μου ο Λεμπιδάκης Μανώλης είναι και αυτός διευθύνων σύμβουλος. Εγώ είμαι υπεύθυνος για το Μarketing και προμήθειες των πρώτων υλών και ο αδερφός μου για την παραγωγή και άλλους τομείς. Λόγω της θέσης μου στην εταιρία και των υποχρεώσεων που έχω καθημερινά, εργάζομαι και παραμένω στο γραφείο μου πολλές ώρες. 

Καθημερινά ακολουθούσα περίπου το ίδιο πρόγραμμα. Ξυπνούσα γύρω στις 07:30΄ το πρωί και πήγαινα στην επιχείρηση γύρω στις 08:00΄ με το δικό μου αμάξι, ένα Mercedes με αριθμό κυκλοφορίας, νομίζω ΗΚΧ-5904. Το αυτοκίνητό μου το οδηγούσα εγώ. Από την επιχείρηση έφευγα μεταξύ 17:00΄ και 20:00΄. Το βράδυ άλλες φορές έβγαινα και άλλες φορές όχι. Με τον άνθρωπο με τον οποίο συναντιόμουν τις πιο πολλές φορές είναι ο ....., που είναι και στενός φίλος μου. Λόγω της δραστηριότητας της επιχείρησης έρχομαι σε επαφή με πάρα πολύ κόσμο κάθε μέρα και οι κοινωνικές μου σχέσεις είναι άριστες με πολύ κόσμο. Εξαιτίας των επαγγελματικών μου υποχρεώσεων ταξιδεύω συχνά στο εξωτερικό. Έχω ταξιδέψει σε πάνω από 60 χώρες όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμαι με την επιχείρηση. Μία εβδομάδα πριν με απαγάγουν, δεν θυμάμαι την ακριβή ημερομηνία αναχώρησα μαζί με τη σύζυγό μου, για το Μόναχο για να επισκεφτούμε κάποιους πελάτες, αλλά και για να παραστούμε σε μία εκδήλωση. 

Εκεί μείναμε σε ξενοδοχείο στο Μόναχο. Μετά πήγαμε σε ένα άλλο μέρος της Γερμανίας, κοντά στην Φραγκφούρτη και η σύζυγός μου αναχώρησε αεροπορικώς την Κυριακή, 26-03-2017 για Ηράκλειο. Εγώ μαζί με τον ..... από Φραγκφούρτη πήγαμε στην Πολωνία για επαγγελματικούς λόγους. Την 30-03-2017, ημέρα Πέμπτη νωρίς το πρωί από την Πολωνία ταξίδεψα αεροπορικώς προς το Μόναχο και από εκεί έφθασα μεσημέρι στην Αθήνα, όπου παρέμεινα για μία ώρα περίπου. Στη συνέχεια πήρα το αεροπλάνο από την Αθήνα και πέταξα προς το Ηράκλειο, όπου έφτασα γύρω στις 15:00΄ ώρα. Να σας πω εδώ ότι, όλα τα εισιτήρια για τα ταξίδια που έκανα, τα είχα βγάλει πριν φύγω από το Ηράκλειο από ταξιδιωτικό πρακτορείο «AIR-SEA» του κυρίου ......, όπως έκανα συνήθως. 

Η μέρα της απαγωγής

Από το αεροδρόμιο του Ηρακλείου πήρα το πρώτο ταξί που βρήκα εκεί και ζήτησα να με μεταφέρει στην εταιρεία. Στην εταιρεία έφθασα λίγο αργότερα και συνάντησα την μητέρα μου. Εκεί βρισκόταν ακόμα ο φύλακας, ο κύριος .... και άλλοι εργαζόμενοι που χαιρέτησα. Αφού χαιρέτησα τη μητέρα μου, πήρα το αυτοκίνητό μου που ήταν εκεί παρκαρισμένο και κατευθύνθηκα προς το σπίτι μου στα Καλέσσα, από τη διαδρομή που ακολουθώ συνέχεια. Δηλαδή βγήκα από την εταιρεία, πήρα την οδό Μαυσώλου, έφτασα στον κόμβο Αλικαρνασσού προς Εθνική, έστριψα αριστερά και βγήκα στην Εθνική, συνέχισα ευθεία και στο ύψος του κόμβου Γαζίου, έστριψα δεξιά και πήρα τον επαρχιακό δρόμο για Καλέσσα. Σε όλη τη διαδρομή δεν παρατήρησα κάτι περίεργο, ούτε πρόσεξα να με ακολουθεί κάποιο άλλο αυτοκίνητο. 

Η στιγμή της απαγωγής

Μέχρι εκείνο το σημείο είχαν περάσει περίπου δεκαπέντε λεπτά. Λίγο αργότερα και ένα χιλιόμετρο περίπου πριν φθάσω στο σπίτι μου, πρόσεξα ένα αυτοκίνητο, τύπου «βαν», χωρίς να θυμάμαι τι χρώμα ήταν, να έρχεται προς το μέρος μου. Το βαν τελικά τράκαρε το δικό μου αυτοκίνητο στην μπροστά αριστερά πλευρά. Σταμάτησα στη δεξιά πλευρά, νομίζοντας ότι πρόκειται για τροχαίο ατύχημα και τότε, μάλλον από το βανάκι βγήκε ένα άτομο που κρατούσε στα χέρια του μία βαριοπούλα. Το άτομο αυτό κινήθηκε προς το μέρος μου και έσπασε το τζάμι από το παράθυρο. Αμέσως μετά εμφανίστηκε και ένα άλλο άτομο που κρατούσε στα χέρια του ένα όπλο, ένα καλάζνικοφ και με σημάδευε από το παρ μπριζ του αυτοκινήτου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι ήταν καλάζνικοφ. Και τα δύο άτομα φορούσαν στρατιωτικές στολές παραλλαγής, μαύρες κουκούλες, τύπου full face που κάλυπταν τα πρόσωπά τους και μαύρα γάντια στα χέρια τους. Επειδή όλα έγιναν σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα και έχει περάσει και αρκετός καιρός από τότε, δεν μπορώ να θυμηθώ τα σωματικά χαρακτηριστικά τους. Ο άνδρας με την βαριοπούλα, αφού έσπασε το παράθυρο, μου φώναξε: «Βγες έξω, βγες έξω», σε ελληνικά, χωρίς να καταλάβω κάποιο ιδίωμα. Εγώ άνοιξα την πόρτα, βγήκα έξω, οι δύο άνδρες με έπιασαν από τα χέρια μου δεξιά και αριστερά, μου φόρεσαν κουκούλα στο πρόσωπο και με οδήγησαν σε ένα άλλο επιβατηγό αυτοκίνητο, που υπήρχε στο πίσω μέρος και με έβαλαν να καθίσω πίσω, ανάμεσα σε δύο άλλα άτομα που υπήρχαν καθισμένα εκεί. Το αυτοκίνητο αυτό δεν είδα τι μάρκα ήταν, ούτε κατάλαβα κάτι άλλο. Μέσα στο αυτοκίνητο νομίζω ότι ήταν τέσσερα άτομα, που μιλούσαν πολύ ψιθυριστά. Ο άνδρας που καθόταν αριστερά μου, μου είπε τότε, χαμηλόφωνα, σε κρητική διάλεκτο: Μη φοβάσαι, δεν παθαίνει κανείς τίποτα. Μέσα στο αυτοκίνητο με έψαξαν πρόχειρα, με ρώτησαν αν είμαι οπλισμένος και τσιπαρισμένος, πήραν το πορτοφόλι μου και το πέταξαν προς τα πίσω. Ξέχασα να σας πω ότι το κινητό μου το είχα αφήσει μέσα στο δικό μου αμάξι, γιατί δεν πρόλαβα να το πάρω. 

Ο εφιάλτης ξεκινά

Το πρώτο κρησφύγετο

Μέσα στο δικό μου αμάξι, όσο πρόλαβα να δω, δεν μπήκε κανένας τους. Το αυτοκίνητο που ήμουν ξεκίνησε και μετά από πέντε με δέκα λεπτά περίπου, με έβγαλαν από αυτό και με έβαλαν σε ένα άλλο αυτοκίνητο. Όταν με έβγαλαν από το πρώτο αυτοκίνητο και με έβαλαν στο άλλο, ένας άνδρας με τράβηξε λίγο βίαια, όμως και πάλι ο άνδρας που ήταν αριστερά μου, του είπε: Ώπα, μαλακά. Στη συνέχεια με έβαλαν στο καινούριο αυτοκίνητο, με έβαλαν και πάλι στο πίσω κάθισμα, όμως με ένα άτομο δίπλα μου αυτή τη φορά και δύο στα μπροστινά καθίσματα. Μόλις ξεκινήσαμε ο συνοδηγός γύρισε πάλι προς τα πίσω και είπε: Δεν παθαίνει κανείς τίποτα. Την φωνή αυτή πρώτη φορά την άκουσα και γι’ αυτό το λόγο πιστεύω ότι τα άτομα που υπήρχαν εκεί ήταν άλλα από τα άτομα που ήταν στο πρώτο αμάξι. Οδήγησαν από μία ως δύο ώρες και φθάσαμε τελικά σε ένα μέρος που σταμάτησαν. Σε όλη τη διαδρομή είχα κλειστά τα μάτια μου με κουκούλα. Οδήγησαν σε κανονικό δρόμο, αλλά αντιλήφθηκα ότι κάποιες στιγμές κινούμασταν και σε χωματόδρομο. Άκουσα κάποιους ήχους από ζώα όσο οδηγούσανε, δηλαδή ότι μάλλον υπήρχε κάποιο κοπάδι. Κατάλαβα ότι κατά τη διαδρομή ανεβήκαμε σε βουνό και στη συνέχεια κατεβήκαμε. Στη διαδρομή που κάναμε υπήρχαν στιγμές που μου έσκυβαν το κεφάλι, ελαφρά βέβαια, προφανώς για να μη φαίνομαι. Στο τέλος της διαδρομής φθάσαμε σε ένα μέρος και άκουσα να ανοίγει μία αυλόπορτα. Το αμάξι κινήθηκε για λίγο και μετά άκουσα ένα μηχανικό θόρυβο, μάλλον γκαραζόπορτας και μπήκαμε σε ένα κλειστό χώρο. Με έβγαλαν από το αυτοκίνητο, μπήκαμε μέσα στο σπίτι που υπήρχε εκεί και ανεβήκαμε μία σκάλα, που μάλλον οδηγούσε στον πρώτο όροφο. Εκεί με έβαλαν σε ένα υπνοδωμάτιο, όπου μου έβγαλαν την κουκούλα και μου έδωσαν άλλα ρούχα να φορέσω. Τα δικά μου ρούχα τα πήραν και μου έδωσαν να φορέσω ένα μακρύ παντελόνι φόρμας και μία μπλούζα. Το δωμάτιο που με έβαλαν ήταν περίπου τρία επί τρία και μέσα υπήρχε ένα κρεβάτι, ένα τραπέζι και μία τηλεόραση. Πάνω από το κρεβάτι υπήρχε μία αλυσίδα στον τοίχο που κατέληγε σε χειροπέδα. Στη μία γωνία του δωματίου υπήρχε μία χημική τουαλέτα. Το δωμάτιο που ήμουν είχε μάλλον παράθυρο, αλλά ήταν κλειστό και καλυμμένο με λινάτσα. Βγάζοντας λοιπόν την κουκούλα είδα έναν άνδρα, που φορούσε κι αυτός κουκούλα, μαύρη αθλητική φόρμα και γυαλιά ηλίου. Δε μου μίλησε σχεδόν καθόλου όμως απ’ όσο θυμάμαι αυτός ο άνδρας με έδεσε με την αλυσίδα και τη χειροπέδα από το ένα χέρι. Η αλυσίδα αυτή ήταν ενός μέτρου περίπου και με αυτήν μετακινούμουν μέσα στο δωμάτιο.

Για όσο καιρό βρισκόμουν σε εκείνο το σπίτι, ήμουν συνέχεια δεμένος με την αλυσίδα. Σε εκείνο το σπίτι με κράτησαν περίπου μέχρι τις αρχές Μαΐου. Στο δωμάτιο ήμουν πάντα μόνος μου, με κλειστή την πόρτα, ενώ μέσα στο σπίτι υπήρχε φροντιστής που ήταν υπεύθυνος για την φροντίδα μου. Οι φροντιστές εναλλασσόταν με βάρδιες απ’ όσο καταλάβαινα, πάντα όμως φορούσαν την ίδια φόρμα και τα γυαλιά ηλίου, όταν ερχόταν στο δωμάτιο. Από την πρώτη μέρα με άφηναν να βλέπω τηλεόραση. Φαγητό μου έφερναν μία ή δύο φορές τη μέρα, ήταν καλής ποιότητας και μαγειρεμένο εκείνη την στιγμή. Ήταν δηλαδή σπιτικό φαγητό. Όλοι όσοι ήταν υπεύθυνοι για τη φύλαξή μου, ήταν πειθαρχημένοι, μου μιλούσαν πάντα ψιθυριστά για να μην καταλαβαίνω την προφορά τους, όμως δεν μου φέρθηκαν καθόλου βίαια. Ήμουν φυσικά δεμένος με την αλυσίδα όλο το χρονικό διάστημα. Κάθε φορά που χρειαζόμουν τουαλέτα πήγαινα στην χημική που σας είπα πιο πριν ότι υπήρχε μέσα. Όσο καιρό βρισκόμουν στο δωμάτιο αυτό δεν άκουσα να χτυπάει τηλέφωνο από το σπίτι. Έβλεπα τηλεόραση και μερικές φορές μου έφερναν εφημερίδες από τις οποίες έμαθα ότι ζητούσαν από την οικογένειά μου για την απελευθέρωσή μου, 100 εκατομμύρια ευρώ. Μιλώντας με τα άτομα που με πρόσεχαν προσπάθησα να τους εξηγήσω ότι δεν υπήρχαν αυτά τα χρήματα. Μάλιστα γι΄ αυτό τους έγραψα και ένα σημείωμα και τους το έδωσα, που έλεγε ότι η χρηματική δυνατότητα της οικογένειάς μου στην καταβολή λύτρων ήταν λιγότερο από 10 εκατομμύρια. Όμως εκείνοι επέμεναν ότι είχαν πληροφόρηση εκ των έσω, είτε από άτομο κοντά στην οικογένεια, είτε από τον χώρο της Παγκρήτιας Τράπεζας, είτε από την επιχείρησή μας, για πακτωλό εκατομμυρίων στο εξωτερικό. Κάποια στιγμή που ήμουν στο δωμάτιο, ένας φροντιστής μου έφερε σε χαρτάκι γραμμένη μία ερώτηση, προερχόμενη από την οικογένειά μου, σχετικά με κάποιο δώρο που είχα κάνει σε ένα φίλο μου στην Γερμανία, στον Χέντριγκ. Μου εξήγησαν ότι αυτό γινόταν για να αποδείξουνε ότι με κρατούνε και είμαι ζωντανός. Μου έδωσαν χαρτί και στυλό για να γράψω την απάντηση. Ταυτόχρονα μου έδωσαν ένα άλλο σημείωμα, με το οποίο μου υποδείκνυαν τι ακριβώς να γράψω. Σε όλες τις επιστολές που έγραφα έπαιρναν προφυλάξεις. Δηλαδή με έβαζαν να πλένω τα χέρια μου, αποστείρωναν το χώρο και με καθοδηγούσαν να βάζω την επιστολή σε νάιλον σακούλες. Επιπλέον με έβαλαν να τρυπήσω το δάχτυλό μου με καρφίτσα και να υπογράψω την επιστολή με το αίμα μου. Κάποια στιγμή ήρθε ο φροντιστής και με ενημέρωσε ότι θα τραβούσε ένα βίντεο για να το δώσει στην οικογένειά μου. Με έβαλε να κάτσω στο κρεβάτι, έχοντας πίσω μου τον τοίχο. Μου έδωσε μία κόλλα Α-4, στην οποία είχε γράψει τι περίπου θα έπρεπε να πω. Ξεκίνησε να τραβάει με μία ψηφιακή φωτογραφική μηχανή που κρατούσε στο χέρι. Απ’ όσο θυμάμαι η φωτογραφική μηχανή είχε κόκκινο χρώμα. Στο βίντεο δε θυμάμαι τι είπα. Όσο καιρό ήμουν στο σπίτι δεν βγήκα ποτέ από το δωμάτιο. Έξω από το σπίτι άκουγα να περνάνε αυτοκίνητα ή μοτοσικλέτες κάποιες φορές της ημέρας. Σπάνια άκουγα και κάποιο αεροπλάνο να περνά. Την ημερομηνία την έβλεπα από την τηλεόραση ή από τις εφημερίδες που μου έφερναν. 

Το δεύτερο κρησφύγετο 

Κάποια μέρα στις αρχές Μαΐου το μεσημέρι, με ενημέρωσε το άτομο που με φρόντιζε, ότι το ίδιο βράδυ θα φεύγαμε από αυτό το σπίτι και θα πηγαίναμε σε άλλο. Μάλιστα μου είπαν ότι πάμε πιο κοντά στο Ηράκλειο, γιατί πλησιάζει η μέρα που θα με ελευθερώσουν. Το ίδιο βράδυ, περίπου στις 22:00΄ ώρα χωρίς να είμαι σίγουρος, ήρθαν στο δωμάτιο, μου φόρεσαν κουκούλα, με κατέβασαν από την ίδια σκάλα στο αυτοκίνητο. Δεν μπορώ να ξέρω αν ήταν το ίδιο αυτοκίνητο, αλλά ήταν επιβατηγό. Μαζί μου υπήρχαν τρία άτομα. Δεν είδα καθόλου τα άτομα αυτά. Όπως κάθε φορά ήταν πειθαρχημένοι, δεν μιλούσαν, παρά ψιθυριστά μεταξύ τους. Από τα λεγόμενά τους και από το θόρυβο που έκαναν, κατάλαβα ότι ήταν βαριά οπλισμένοι. Δεν θυμάμαι για πόσο ταξιδέψαμε με το αυτοκίνητο, ούτε την κατεύθυνση που ακολουθήσαμε. Περάσαμε πάλι από αγροτικούς δρόμους. Φθάσαμε σε ένα σπίτι και με έβαλαν σε ένα υπνοδωμάτιο, που ήταν πετρόχτιστο. Δεν ανεβήκαμε κάποια σκάλα και γι’ αυτό πιστεύω ότι ήταν στο ισόγειο. Το δωμάτιο αυτό ήταν λίγο πιο μεγάλο από το πρώτο, είχε διπλό κρεβάτι και την ίδια χημική τουαλέτα. Στο δωμάτιο αυτό δεν υπήρχαν καθόλου παράθυρα και μάλιστα δεν υπήρχε ούτε τηλεόραση. Με έδεσαν με τον ίδιο τρόπο με αλυσίδα από τον τοίχο και χειροπέδα στο χέρι μου. Ο τρόπος φύλαξης ήταν ο ίδιος όπως πριν, δηλαδή ένα άτομο που είχε τον ρόλο του φροντιστή, φορώντας τα ίδια ρούχα, δηλαδή αθλητική φόρμα και γυαλιά ηλίου. Και εδώ το φαγητό ήταν μαγειρευτό. Δεν γνωρίζω αν μου έφερναν πράγματα απ’ έξω, δηλαδή κάποιο φαγητό ντελίβερι, γιατί δεν ήθελαν να αφήσουν στοιχεία. Επίσης ξέχασα να σας πω ότι εγώ σχεδόν πάντα έβλεπα ένα άτομο που με πρόσεχε, όμως μου έλεγαν ότι έξω από το σπίτι υπήρχαν πάντα δύο ή τρία άτομα, οπλισμένα ως φύλακες. Μου δημιούργησαν δηλαδή την εντύπωση ότι ήταν πάρα πολύ καλά οργανωμένοι και ότι η δομή τους ήταν πολύπλοκη. Το χρονικό διάστημα παραμονής μου σε αυτό το δωμάτιο, συνδυάστηκε, όπως μου είπαν τα άτομα που με πρόσεχαν, με την περίοδο της αδιαφορίας, δηλαδή την περίοδο που δεν υπήρχαν επικοινωνίες με την οικογένειά μου. Κάποια μέρα βέβαια, στα μέσα Μαΐου, ήρθε στο σπίτι ένας άνδρας διαφορετικός από τον φροντιστή μου. Ο άνδρας αυτός ήταν μέσης ηλικίας και φορούσε και εκείνος κουκούλα και πανομοιότυπα ρούχα. Με αυτόν τον άνδρα μιλήσαμε για μία ώρα περίπου. Μιλήσαμε για την πορεία της διαπραγμάτευσης με την οικογένειά μου και μάλιστα μου είπε ότι φταίει η Αστυνομία, που δεν αφήνει να τελειώσει η διαπραγμάτευση, επηρεάζοντας την οικογένειά μου στη σύνταξη και στην αποστολή των απαντήσεων στα μηνύματα των δραστών. Να σας πω ακόμη ότι, στις συζητήσεις που είχα με τους φροντιστές μου, κάποια στιγμή τους ζήτησα να μου δείξουν τα όπλα που μου έλεγαν ότι υπάρχουν. Μάλιστα μία μέρα μου έφεραν ένα καλάζνικοφ, χωρίς σφαίρες φυσικά και με άφησαν να το λύσω. Σε αυτό το δωμάτιο έμεινα μέχρι αρχές Ιουνίου.

Το τρίτο κρησφύγετο 

Πάλι με ενημέρωσαν κάποια στιγμή ότι θα μετακινηθούμε και το ίδιο βράδυ με έβαλαν στο αμάξι με κουκούλα. Οδηγήσαμε πάλι μία έως δύο ώρες. Φθάσαμε σε ένα σπίτι και ανεβήκαμε δύο σκάλες, φθάνοντας στον δεύτερο όροφο. Με έβαλαν πάλι σε υπνοδωμάτιο με τις ίδιες συνθήκες και την ίδια τουαλέτα. Βέβαια τους ζήτησα αντί να με δέσουν αυτή τη φορά από το χέρι με χοντρή αλυσίδα, να με δέσουν από το πόδι με μία πιο λεπτή αλυσίδα. Αυτοί το δέχτηκαν και μου έφεραν άλλη αλυσίδα. Δεν υπήρχε παράθυρο ούτε εδώ, όμως υπήρχε τηλεόραση. Το φαγητό ήταν πάλι μαγειρευτό και σε καλή ποσότητα. Το μόνο που μου έφερναν ήταν καθημερινά δύο εφημερίδες για να διαβάζω, διαφορετικές κάθε μέρα, αθηναϊκές. Όσο καιρό ήμουν στο σπίτι αυτό με επισκέφτηκε δύο φορές ακόμα το ίδιο άτομο που ήρθε στο πρώτο σπίτι και συζητήσαμε και πάλι για την πρόοδο των διαπραγματεύσεων. Πάλι είχε πάρει τις ίδιες προφυλάξεις, δηλαδή ερχόταν με τα ίδια ρούχα και κουκούλα και γυαλιά. Μου είπε ότι υπάρχει πρόβλημα από την παρέμβαση της Αστυνομίας και ότι η οικογένεια προσφέρει μόνο 9 με 10 εκατομμύρια, ενώ αυτοί απαιτούσαν 25 με 30 εκατομμύρια. Θέλω εδώ να σας αναφέρω ότι από την περίοδο που ήμουν στο πρώτο σπίτι, οι δράστες μου είχαν πει ότι ήθελαν να πάρουν από την οικογένειά μου 20 με 35 εκατομμύρια ευρώ για να με αφήσουν να φύγω. Σε αυτό το τρίτο δωμάτιο έμεινα μέχρι τις 6 Αυγούστου. Το θυμάμαι αυτό χαρακτηριστικά γιατί κρατούσα κάποιες σημειώσεις όσο ήμουν φυλακισμένος. Σε μία από αυτές τις σημειώσεις έχω γράψει: «6/8 μαντρί». 

Το τέταρτο κρησφύγετο 

Δηλαδή εκείνη την ημέρα με πήραν από το τρίτο σπίτι, νυχτερινές ώρες και βάζοντάς μου πάλι κουκούλα και με πήγαν με το αυτοκίνητο σε ένα μαντρί. Έχω την εντύπωση ότι το αυτοκίνητο αυτό ήταν μάλλον αγροτικό και ο δρόμος ήταν κακός. Με έβαλαν σε ένα δωμάτιο αγροτικής κατασκευής, που δεν είχε καν ηλεκτρικό ρεύμα. Είχε απλά ένα κρεβάτι, ένα τραπέζι και μία καρέκλα. Κατάλαβα ότι ήταν μαντρί και μάλιστα εκεί υπήρχε και κοπάδι με ζώα. Εδώ το φαγητό μου το έφερναν σε ένα πλαστικό πιάτο. Ο φροντιστής ήταν σε άλλο χώρο από το δικό μου, ενώ πάλι ήμουν δεμένος από το πόδι με την αλυσίδα. Στο μαντρί έμεινα μέχρι τις 10 Αυγούστου. Έχω την εντύπωση ότι το μέρος αυτό ήταν πολύ πρόχειρα σχεδιασμένο για να με κρατήσουν. Στις συζητήσεις που έκαναν οι απαγωγείς τότε, μου είπαν ότι είχε γίνει επιχείρηση με 40 οχήματα και 200 Αστυνομικούς για την απελευθέρωσή μου.

Στη μάντρα αυτοκινήτων 

Στις 10 Αυγούστου με πήραν και πάλι από το μαντρί, νυχτερινές ώρες, με αυτοκίνητο και με πήγαν στο δωμάτιο που με βρήκατε σήμερα. Και πάλι δεν μπορώ να εκτιμήσω το χρόνο της διαδρομής, ίσως ήταν γύρω στη μία ώρα. Θυμάμαι ότι μπήκαμε σε ένα χώρο και με ανέβασαν σε ένα δωμάτιο στον πρώτο όροφο, αφού ανεβήκαμε μία σκάλα. Στο δωμάτιο αυτό υπήρχε ένα στρώμα στο πάτωμα και ένας παλιός αργαλειός, ενώ δεν υπήρχε τραπέζι, ούτε τηλεόραση. Κάτω από το σπίτι υπήρχε μία επιχείρηση και εγώ άκουγα συνεχώς φωνές και ένα θόρυβο, σαν μηχάνημα που κόβει σίδερα. Πάλι με έδεσαν με αλυσίδα στο πόδι και ήμουν όπως ακριβώς με βρήκατε σήμερα το πρωί που με ελευθερώσατε. Όσο καιρό παρέμεινα σε αυτό το χώρο, εκτός από τον φροντιστή, με επισκέφθηκε ένας άνδρας, διαφορετικός από τον άνδρα που ερχόταν στα προηγούμενα σπίτια και με ενημέρωνε για τις διαπραγματεύσεις. 

Ο «Άκης» ο διαπραγματευτής 

Ο δεύτερος άνδρας που σας λέω, μου συστήθηκε σαν διαπραγματευτής με την οικογένεια και είχε το όνομα «ΑΚΗΣ». Μου είπε επίσης ότι ο πρώτος άνδρας είχε το ψευδώνυμο «ΑΒ» και αποτραβήχτηκε από τη διαπραγμάτευση για λόγους ασφαλείας. Έτσι ανέλαβε πλέον ο «ΑΚΗΣ» τη διαπραγμάτευση με την οικογένεια. Ο ΑΚΗΣ με επισκέφθηκε τρεις φορές, κατά τις οποίες τραβήξαμε δύο βίντεο για την οικογένεια και με έβαλε να γράψω επιστολές. Τα βίντεο τα τράβηξαν με ψηφιακή φωτογραφική μηχανή που κρατούσε, ίδιου τύπου με την πρώτη, νομίζω όμως αυτή τη φορά μαύρου χρώματος. Αυτή τη φορά δεν μου υπέδειξε τι να πω. Μου υπέδειξε το ποσό που ζητάνε οι απαγωγείς, έγραψα εγώ αυτά που ήθελα να πω και αφού τα ενέκρινε, τραβήξαμε τα βίντεο. Ο ΑΚΗΣ με ενημέρωνε αναλυτικά για την πορεία της διαπραγμάτευσης. Σε μία από τις συζητήσεις μας, μου ανέφερε ότι θα πήγαινε στην Αθήνα για να δώσει την επιστολή που είχα γράψει στη θεία μου τη Νίνα. Τις διευθύνσεις και τα τηλέφωνα που μου ζητούσαν οι απαγωγείς για να παραδώσουν τις επιστολές, τους τα έλεγα εγώ. Στο δωμάτιο αυτό με επισκέφθηκε πολλές φορές ένας άνδρας, που του ξέφυγε ότι τον λένε «Μανώλη». Δεν τον έχω δει βέβαια στο πρόσωπο. Ο Μανώλης μου είπε ότι υποχρεώθηκε να με κρατήσει στο συγκεκριμένο χώρο από την ομάδα και ότι δεν ανήκει στην ομάδα της απαγωγής. Μου φάνηκε ότι ήταν ο ιδιοκτήτης του κτιρίου που κρατούμουν. Επίσης μου είπε ότι το Σάββατο, 30-09-2017, ο ΑΚΗΣ σταμάτησε να διαπραγματεύεται με την οικογένεια επειδή απέτυχε στην αποστολή του. Μου είπε ότι σε περίπτωση που ερχόταν άλλη ομάδα να με παραλάβει και να με πάει σε άλλο χώρο που θα κινδύνευα, θα παρουσίαζε στους υπόλοιπους ότι είχα σοβαρό πρόβλημα υγείας και θα με μετέφερε ο ίδιος σε νοσοκομείο. Γι’ αυτό το λόγο τις τελευταίες μέρες ξεκίνησα να λέω στον φροντιστή μου ότι με πονάει το στομάχι μου. Από τις συζητήσεις μας μου έδινε την εντύπωση ότι έξω από το χώρο που κρατούμουν υπήρχε εξωτερική φρούρηση από ένοπλα άτομα, τα οποία ελέγχονταν από άλλη ομάδα των απαγωγέων. Την τελευταία βδομάδα της κράτησής μου, μου έβαλαν τηλεόραση στο δωμάτιο αυτό. Καθώς δεν μου είχαν φέρει τηλεκοντρόλ, ζήτησα από τον φροντιστή μου να μου φέρει ένα. Τελικά την Παρασκευή ή το Σάββατο που μας πέρασε, μου έφεραν ένα τηλεκοντρόλ. Χθες το βράδυ, γύρω στις 04:00΄ ώρα έπεσα να ξαπλώσω. 

Σήμερα το πρωί, δεν θυμάμαι τι ώρα ήταν, ξύπνησα από το θόρυβο που έκαναν οι Αστυνομικοί που ήρθαν να με ελευθερώσουν. Μπήκαν μέσα στο δωμάτιο και με βρήκαν δεμένο με την αλυσίδα στο πόδι και ξαπλωμένο στο στρώμα που υπήρχε. Τα ρούχα που φορούσα σήμερα μου τα είχαν δώσει πριν δέκα μέρες περίπου να φορέσω Συνολικά από την πρώτη μέρα που με έπιασαν άλλαξα ρούχα συνολικά άλλες δύο φορές. Μία φορά δηλαδή την ημέρα που με έπιασαν και άλλη μία κατά τη διάρκεια της κράτησης.

Αφού με ελευθέρωσαν οι Αστυνομικοί με έφεραν εδώ στη Σχολή της Αστυνομίας στο Ρέθυμνο που βρίσκομαι και τώρα. Μου βγάλατε φωτογραφίες και εξετάστηκα από γιατρό. Στην υγεία μου είμαι καλά, μόνο είδα ότι έχω χάσει 17 κιλά περίπου. 

«Μου έδιναν Xanax από τις αρχές Απρίλη»

Θέλω να σας πω ότι όλο αυτό τον καιρό δεν είδα ούτε μία μέρα το φως του ήλιου. Από τις αρχές του Απρίλη επίσης, οι απαγωγείς μου μου έδιναν ένα φάρμακο, το Χanax, ηρεμιστικό δηλαδή για να μην έχω κρίσεις πανικού και άγχους. Κάθε μέρα έπαιρνα 0,5 έως 1 milligram από τα χάπια. Επίσης, θέλω να ξέρετε ότι, όλο αυτό τον καιρό εγώ ήρθα σε επαφή συνολικά με πάνω από είκοσι άτομα. Έτσι πιστεύω. Βέβαια εκείνοι που με κρατούσαν μου έλεγαν ότι αυτά τα άτομα είναι μερικά μόνο από το σύνολο της οργάνωσης που σχεδίασε την απαγωγή μου. Όσο καιρό ήμουν φυλακισμένος της ομάδας, αποκόμισα την εντύπωση ότι ήταν μία πολύ καλά οργανωμένη ομάδα, με πειθαρχία, τα μέλη της οποίας ακολουθούσαν πιστά κάποιους κανόνες και πρωτόκολλα. 

«Είχαν ξαναπροσπαθήσει να με απαγάγουν» 

Επίσης, μου είπαν ότι κατά το παρελθόν είχαν προσπαθήσει πάλι να με απαγάγουν, όμως δεν τα κατάφεραν. Επιπλέον μου έλεγαν ότι η ενέδρα για την απαγωγή μου είχε στηθεί από καιρό και ότι, αν δεν κατάφερναν να απαγάγουν εμένα, θα απήγαγαν κάποιον άλλο από την οικογένειά μου. Κάτι ακόμα που ξέχασα να σας πω είναι ότι σε μερικές από τις μετακινήσεις μου από τον ένα χώρο στον άλλο, κατά τη διάρκεια της διαδρομής, άλλαζαν τα άτομα που με μετέφεραν και η μία ομάδα με παρέδιδε σε άλλη ομάδα, που χρησιμοποιούσε άλλο αυτοκίνητο. Θέλω να το τονίσω, ότι όλο αυτό τον καιρό, δεν με είχαν χτυπήσει ποτέ και μου φέρονταν με σεβασμό λέγοντάς μου πως, ό,τι έκαναν το έκαναν από ανάγκη για χρήματα και ότι δεν ήθελαν να με πειράξουν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχεις να πεις κάτι άλλο;
ΑΠΟΚΡΙΣΗ: Όπως σας είπα, κατά τη διάρκεια της κράτησής μου, κρατούσα κάποιες σημειώσεις σε ένα τετράδιο και κάποια χαρτιά. Τις σημειώσεις αυτές σας τις παραδίδω. Σας παραδίδω επίσης τα ρούχα και τα παπούτσια που φορούσα σήμερα που αφέθηκα ελεύθερος, δηλαδή μία μπλούζα χρώματος ροζ – λευκό, ένα σορτσάκι, το εσώρουχό μου και τις παντόφλες που μου είχαν δώσει. Δεν έχω αντίρρηση να σας δώσω σάλιο.

Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να θυμηθώ κάτι άλλο γιατί είμαι πολύ κουρασμένος. Το τηλέφωνο που είχα πριν την απαγωγή είναι το 693...... ».

Πληροφορίες από bloko.gr
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Την στιγμή που η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει προς ψήφιση την τροπολογία για την αναγνώριση της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης», αφού και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες του Πάνου Καμμένου αποφάσισαν πλέον να την ψηφίσουν μετά την στήριξη που παρείχε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στον αρχηγό τους,  π

Σύμφωνα με πληροφορίες του evros-news.gr, από την στιγμή που όλα δείχνουν πως η συγκεκριμένη τροπολογία, θα έρθει στην Βουλή και θα ψηφιστεί από την κυβερνητική πλειοψηφία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, πολλοί σύλλογοι της μουσουλμανικής μειονότητας ετοιμάζουν ήδη αιτήσεις προς τα Πρωτοδικεία σε όλη την Θράκη, προκειμένου να μετονομαστούν σε «Τουρκικά» αφού ο νόμος πλέον θα τους δίνει αυτό το δικαίωμα. Όλη αυτή την προσπάθεια, όπως αναφέρει το site, την συντονίζουν φυσικά άνθρωποι του Τουρκικού Προξενείου, που είναι γνωστό για την ανθελληνική του δράση.
Μόλις λοιπόν η διάταξη δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, θα αρχίσουν να κατατίθενται ομαδικές αιτήσεις και θα «ξεφυτρώνουν» στους τρεις νομούς, αλλά και στα Δωδεκάνησα, σε Κω και Ρόδο, σύλλογοι με την επωνυμία «Τουρκικός», ενώ μέχρι τώρα αυτό δεν συνέβαινε. 

Η συνθήκη της Λωζάννης αναφέρεται βέβαια ξεκάθαρα σε μουσουλμανική μειονότητα, αλλά το επόμενο «βήμα» στον σχεδιασμό των Τούρκων θα είναι να θέσουν θέμα αναγνώρισης πλέον τουρκικής μειονότητας στην Θράκη, τη Ρόδο και την Κω. 

Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Ξεβράκωσε λοιπόν ο Λεμονής τον Χάσι. Ο οποίος Χάσι είχε ξεφτιλίσει τον Λεμονή (αφού τον αντικατέστησε) μιας και ο Λεμονής κρίθηκε ανίκανος να αντιμετωπίσει την Ριέκα. (Τώρα πως γίνεται να κρίνεται ανίκανος για την Ριέκα και ικανός για την Γιουβέντους...νομίζω οτι εκεί ξεφτυλίζεται πια η λογική. 

Αλλά τι ψάχνεις να βρείς σε αυτήν την "ομάδα"!) Πριν από λίγο καιρό πάντως ο Λεμονής είχε ξεφτιλίσει τον Μπέντο , που είχε ξεφτιλίσει τον Σάντσεθ . Πιο πρίν ο Σίλβα είχε ξεφτιλίσει τον Περέιρα που είχε ξεφτιλίσει τον Νικοπολίδη που είχε ξεφτιλίσει τον Μίτσελ. Πιο πριν ο Βαλβέρδε είχε ξεφτιλίσει τον Λίνεν που είχε ξεφτιλίσει τον Νινιάδη που είχε ξεφτιλίσει τον Ζίκο που είχε ξεφτιλίσει τον Μπάντοβιτς που είχε ξεφτιλίσει τον Κετσπάγια. 

Οπως βλέπουμε η λίστα των ξεφτυλισμένων-ξεβρακωμένων προπονητών που ήρθαν σε αυτήν την "ομάδα" είναι ατελείωτη. Και όλους αυτούς τους έφερε ο μοναδικός ο ανεπανάληπτος ο μεγαλύτερος επενδυτής που πέρασε απο το Ελληνικό ποδόσφαιρο , (αλλά που του απαγορεύεται να ασχολείται με αυτό) και του οποίου το όνομα απαγορεύεται να αναφέρουμε εμείς οι κοινοί θνητοί "επι ματαίω". Και εσύ (και όσοι έχουν σχέση με αυτήν την "ομάδα") τον αποθέωνες και οταν τους προσλάμβανε ως  "σπεσιαλίστες" και όταν τους απέλυε ως "ξεφτυλισμένους" Γιαυτό μην απορείς ούτε με τα σχόλια που θα διαβάσεις απο κάτω ούτε με τον χρόνο που θα χρειαστεί να πεισθεί ο επόμενος προπονητής να έρθει ώς Μεσσίας και να φύγει "ξεβρακωμένος". 

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι για όλους υπάρχει μια τιμή. (Όπως μας δίδαξε στο παρελθόν ένας άλλος πρόεδρος αυτής της "ομάδας")
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Ο ταξίαρχος Πειραιά-πρωταγωνιστής σε σκανδαλώδεις ιστορίες του Καραϊσκάκη-ανέλαβε την ασφάλεια του Βαγγέλη Μαρινάκη και του Ολυμπιακού!

Στην αρχή ήταν ο αντιστράτηγος Γιάννης Τσιρώνης, υπεύθυνος για τα μέτρα τάξης του αλήστου μνήμης ντέρμπι της Ριζούπολης, που ανέλαβε λίγο καιρό μετά υπεύθυνος ασφαλείας της ΠΑΕ Ολυμπιακός.

Εν συνεχεία ήταν ο υποδιευθυντής της Αστυνομίας Βορειοανατολικής Αττικής, Γιώργος Παναγόπουλος, επίσης στα μέτρα τάξης της Ριζούπολης, ο οποίος ακούγεται στο «πόρισμα Κορέα» να μιλάει με τον Γιάννη Βρέντζο. Λίγο καιρό μετά αναλάμβανε και αυτός υπεύθυνος ασφαλείας της ΠΑΕ Ολυμπιακός. Στην θέση αυτή παρέμενε μέχρι πρότινος.

Και τώρα έχουμε τον διευθυντή της Διεύθυνσης Αστυνομίας Πειραιά και πρώην διευθυντή Αμέσου Δράσεως Αττικής, Ταξίαρχο Κωνσταντίνο Φώσκολο, ο οποίος φέρεται να διατηρεί άριστες σχέσεις με τον κ. Παναγόπουλο.

Τα ερωτήματα που εγείρονται είναι πολλά και απαιτούν συγκεκριμένες και ξεκάθαρες απαντήσεις από την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. Πώς είναι δυνατόν να επαναλαμβάνεται συνεχώς το ίδιο πράγμα με τους πρώην αξιωματικούς της αστυνομίας;

Για τον Ταξίαρχο Κωνσταντίνο Φώσκολο δε, τα ερωτήματα δεν είναι απλώς αμείλικτα, αλλά η πρόσληψή του στην προσωπική ασφάλεια του Βαγγέλη Μαρινάκη και κατ´ επέκταση στον Ολυμπιακό, προκαλεί επιπλέον ψιθύρους λόγω της θέσης που κατείχε από τις αρχές του 2016 ως διευθυντής της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πειραιά...

Ο ΣΚΑΪ και οι κάμερες με Πλατανιά!
Στο διάστημα που θήτευσε διευθυντής στον Πειραιά, συνέβησαν αρκετά περιστατικά...

Πρώτα απ' όλα το φιάσκο της επιχείρησης σύλληψης του Κυριάκου Θωμαΐδη μέσα στον ΣΚΑΪ, και την εντολή που φέρεται να έδωσε ο κ. Φώσκολος στον επικεφαλής του αστυνομικού τμήματος του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, Γιώργο Λαζάρου για το «ντου» στο κανάλι του Φαλήρου.

Τότε, ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ., Κωνσταντίνος Τσουβαλάς φερόταν έτοιμος να ξηλώσει τους επικεφαλής της επιχείρησης και Φώσκολος-Λαζάρου βρέθηκαν σε δυσμένεια, καθώς από τα κεντρικά της ελληνικής αστυνομίας δεν γνώριζαν καν για την επιχείρηση! Εξάλλου, ποιος ξεχνάει το εκπληκτικό περιστατικό, που όταν η εισαγγελέας μπήκε στον ΣΚΑΪ μαζί με την αστυνομία, παρών στο χώρο ήταν και ο προσωπικός φρουρός του Βαγγέλη Μαρινάκη, που συμπτωματικά... είναι αστυνομικός και υπηρετεί στο Αστυνομικό Τμήμα του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά;

Υπάρχει φυσικά και η υπόθεση του ξυλοδαρμού των παικτών του Πλατανιά στο «Γ. Καραϊσκάκης», που η εισαγγελέας Πειραιά είχε ζητήσει προκαταρκτική έρευνα και καταθέσεις από ποδοσφαιριστές, αλλά για έναν μυστήριο λόγο το έγγραφο διαβιβάστηκε στα γραφεία της κρητικής ΠΑΕ... 18 ημέρες αργότερα!

Υλικό από τις κάμερες σε εκείνο τον αγώνα, δεν υπάρχει. Ούτε από τις επιθέσεις στον παρατηρητή Λασκαράκη και στον διαιτητή Παπαπέτρου στον αγώνα με την ΑΕΚ.

Το υλικό διεγράφη, απλά στο σημείο αυτό ας θυμηθούμε ότι ο Αθλητικός Νόμος αναφέρει ρητά πως το υλικό είναι κάτω από τον απόλυτο έλεγχο της ΕΛ.ΑΣ και συγκεκριμένα του ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΥΠΑΓΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ και πως η αστυνομία είναι αυτή που θα πρέπει να λαμβάνει αποφάσεις για την καταστροφή του!

Το είχε παραδεχτεί τότε δημοσίως και ο Κώστας Καραπαπάς: «Για να τελειώνουμε: Το κλειστό κύκλωμα ασφαλείας του αγώνα και οι κάμερές του ελέγχονται απολύτως από την Αστυνομία που έχει όλο το υλικό! Ότι προβλέπει ο αθλητικός νόμος και οι βουλές της ΓΓΑ να καταγράφεται σαν υλικό καταγράφεται από τις κάμερες που ελέγχει ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ η Ελληνική Αστυνομία».

Εμείς επαναλαμβάνουμε: Ο έλεγχος ανήκει στο αστυνομικό τμήμα στο οποίο υπάγονται οι εγκαταστάσεις!

Τι να υποθέσει, λοιπόν, κανείς μετά την πρόσληψη του κυρίου Φώσκολου στην προσωπική ασφάλεια του Βαγγέλη Μαρινάκη και κατ επέκταση στην ΠΑΕ Ολυμπιακός, έχοντας υπόψη όλα τα παραπάνω;

Κινήσεις που έχουν ήδη προκαλέσει έναν μικρό σάλο στις τάξεις του Σώματος και δείχνουν ότι τα πράγματα είναι πλέον πολύ σοβαρά για να αγνοούνται και να περνούν απαρατήρητα...

Δεν είναι μυστικό ότι οι απόστρατοι αξιωματικοί εξακολουθούν και μετά το τέλος της καριέρας τους, να γνωρίζουν και φυσικά να μπορούν να επηρεάζουν συναδέλφους τους που παραμένουν σε καίρια πόστα του Σώματος και πιθανόν να είχαν και κοινή προϋπηρεσία.

Δεν είναι παράνομο να προσληφθεί ένας απόστρατος Ταξίαρχος στον ιδιωτικό τομέα. Είναι όμως ηθικό όταν υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο και σκοτεινό παρελθόν; Σε ποια Σώματα Ασφαλείας και ποια Δικαιοσύνη να πιστέψει ο Έλληνας πολίτης όταν βλέπει κατ´ επανάληψη το ίδιο έργο με διαφορετικούς πρωταγωνιστές;

Αναμένεται η επίσημη τοποθέτηση της Ελληνικής Αστυνομίας αλλά και του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως...
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Ο Χιου Χέφνερ, ο θρυλικός ιδρυτής του περιοδικού Playboy, πέθανε στην έπαυλη Playboy, την Τετάρτη, σε ηλικία 91 ετών.

Όπως ανέφερε το περιοδικό People, επικαλούμενο πληροφορίες του περιβάλλοντος του ιδρυτή του διάσημου περιοδικού, ο Χέφνερ πέθανε από φυσικά αίτια και «έφυγε ειρηνικά» ενώ περιβαλλόταν από αγαπημένα του πρόσωπα.

Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε μέσω Twitter και το Playboy: «Ο άνδρας είδωλο και ιδρυτής του Playboy Χιου Χέφνερ πέθανε. Ήταν 91 ετών. Ας αναπαυθείς εν ειρήνη Χεφ».

Σε δηλώσεις του ο γιος του Κούπερ τόνισε: «Ο πατέρας έζησε μια εξαιρετική και γεμάτη ζωή ως πρωτοπόρος των μίντια και του πολιτισμού και ήταν ηγετική φωνή πίσω από μερικά από τα σπουδαιότερα κοινωνικά και πολιτιστικά κινήματα της εποχής μας, υποστηρίζοντας την ελευθερία του λόγου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την σεξουαλική ελευθερία. Προσδιόρισε έναν τρόπο ζωής και ένα ήθος που αποτελούν την καρδιά του Playboy, μιας από τις πιο αναγνωρίσιμες μάρκες της ιστορίας. Η απώλειά του είναι σημαντική για πολλούς, μεταξύ αυτών της συζύγου του Κρίσταλ, της αδερφής μου Κρίστι και των αδερφών μου Ντέιβιντ και Μάρστον και όλων εμάς στις εκδόσεις Playboy».