Επιλέξτε κατηγορία

Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Απίστευτο φιάσκο με την υπόθεση της απάντλησης των καυσίμων από το βυθισμένο πλοίο «Αγία Ζώνη ΙΙ».

Το πλοίο «ΛΑΣΣΑΙΑ», που εστάλη για την απάντληση, όχι μόνο δεν είχε πιστοποιητικά ενώ συμμετείχε στην επιχείρηση απάντλησης του πετρελαίου από το βυθισμένο δεξαμενόπλοιο «Αγία Ζώνη», αλλά όπως αποκαλύπτεται είχε στις δεξαμενές του λαθραία καύσιμα!

Συνελήφθησαν ο πλοίαρχος και ο α' μηχανικός, ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες, εντοπίστηκαν 100 τόνοι λαθραίου πετρελαίου

Η επίσημη ανακοίνωση του Λιμενικού:
Στη σύλληψη του Πλοιάρχου και του Α' Μηχανικού του Δ/Ξ – Π/Φ “ΛΑΣΣΑΙΑ” Ν.Π. 11860 προέβησαν, απογευματινές ώρες χθες, στελέχη του γραφείου Ασφάλειας του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πειραιά με τη συνδρομή στελεχών του γραφείου Ασφάλειας του Κεντρικού Λιμεναρχείου Ελευσίνας για παράβαση του “Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα”.

Συγκεκριμένα, σε νομότυπο έλεγχο που διενεργήθηκε με τη συνδρομή κλιμακίου του Δ' ΤΕΣ (Τελωνείο Επίβλεψης Συγκροτημάτων) Πειραιά βρέθηκαν και κατασχέθηκαν εντός δεξαμενών έρματος σημαντικές ποσότητες πετρελαιοειδών μιγμάτων, χωρίς τα νόμιμα παραστατικά. Το εν λόγω πλοίο διενεργούσε απάντληση πετρελαιοειδών μιγμάτων από το ναυάγιο του “ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ” Ν.Π. 11763.

Από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά, που διενεργεί την προανάκριση, κατασχέθηκε το ανωτέρω πλοίο, ενώ οι συλληφθέντες πρόκειται να προσαχθούν ενώπιον του κ. Εισαγγελέα Πρωτοδικών Πειραιά κατά την αυτόφωρη διαδικασία.


Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Βαθιά το χέρι στην τσέπη συνεχίζει να βάζει και επί ΣΥΡΙΖΑ ο Έλληνας φορολογούμενος για τη συντήρηση του κυβερνητικού στόλου των θωρακισμένων λιμουζινών. Παρά τις βαρύγδουπες διακηρύξεις ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς θα εγκατέλειπε τις κοστοβόρες μετακινήσεις και θα προχωρούσε στην εκποίηση του μισού κρατικού στόλου αυτοκινήτων ο λογαριασμός έρχεται φουσκωμένος κάθε φορά που οι υπερπολυτελείς υπουργικές Mercedes και BMW περνούν την πόρτα του συνεργείου. Πιο πρόσφατο χαρακτηριστικό παράδειγμα η αλλαγή ελαστικών στη θωρακισμένη MERCEDES S600 της Υπηρεσίας Ασφαλείας Μελών Κυβέρνησης και Πολιτικών Προσώπων, που κόστισε ούτε λίγο ούτε πολύ 15.000 ευρώ! Όσο δηλαδή στοιχίζουν αυτή τη στιγμή 30 διαφορετικά αυτοκίνητα mini, μικρομεσαίας και μεσαίας κατηγορίας της αγοράς.
Ειδικότερα, στις 7 Σεπτεμβρίου 2017 υπογράφηκε η σύμβαση για την αγορά 4 ελαστικών για τη θηριώδη θωρακισμένη MERCEDES των 6.000 κ.ε με υπηρεσιακό αριθμό ΕΑ27103, που κατά το πρόσφατο παρελθόν είχε διατεθεί για τις μετακινήσεις του υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Η συγκεκριμένη προμήθεια πραγματοποιήθηκε με απευθείας ανάθεση εξαιτίας της «της άμεσης προμήθειας ελαστικών επισώτρων θωρακισμένου οχήματος με ΕΑ27103, λόγω έκτακτης και κατεπείγουσας ανάγκης που συνίσταται στην αποτροπή ακινητοποίησης του μηχανοκίνητου στόλου, προκειμένου να καλυφθούν άμεσες και επιτακτικές ανάγκες της Υπηρεσίας μας».
Το κόστος των 4 ελαστικών ειδικού τύπου με διαστάσεις 245/700/470-116Η ανήλθε σε 12.999,96 ευρώ ή αλλιώς 3.250 ευρώ το κάθε ελαστικό! Με απευθείας ανάθεση υπογράφηκε και η αμοιβή τοποθέτησης των ελαστικών στην κυβερνητική MERCEDES S 600, που είναι της τάξης των 1.998,88 ευρώ! Η προηγούμενη αντικατάσταση ελαστικών στο συγκεκριμένο αυτοκίνητο είχε πραγματοποιηθεί τον Μάιο του 2015 έναντι 984 ευρώ ενώ είναι πολλών χιλιάδων ευρώ τα χρηματικά εντάλματα τα τελευταία χρόνια για τα service αυτής της λιμουζίνας. 
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
«Δεν υπάρχει ούτε ένας συνεργάσιμος δανειολήπτης που να μη βρήκε ανταπόκριση από τις τράπεζες» τονίζουν νομικοί με γνώση της τραπεζικής πραγματικότητας ενώ ξεκαθαρίζουν πως οι πλειστηριασμοί ακινήτων αφορούν τους στρατηγικούς κακοπληρωτές, αυτούς που διαθέτουν τα εισοδήματα και τα περιουσιακά στοιχεία που τους επιτρέπουν να αποπληρώσουν το δάνειο τους, αλλά συνειδητά επιλέγουν να μην το κάνουν, σε βάρος των τραπεζών και τελικά σε βάρος όσων πραγματικά αντιμετωπίζουν πρόβλημα.

Πρακτικά οι πρώτοι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί και με βάση την προεργασία που θα πρέπει να προηγηθεί δεν μπορούν να γίνουν πριν το τέλος Νοεμβρίου 2017, ενώ όλες οι δικαστικές εγγυήσεις που έχει ένας δανειολήπτης διατηρούνται και βέβαια όσοι προστατεύονταν μέχρι σήμερα θα εξακολουθήσουν να προστατεύονται.

Απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα που απασχολούν μεγάλο αριθμό δανειοληπτών γύρω από τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και τους πλειστηριασμούς γενικότερα δίνουν, σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΠΕ, οι ίδιες πηγές νομικών με γνώση της τραπεζικής πραγματικότητας.


1. Πότε γίνεται πλειστηριασμός.

Ο πλειστηριασμός εδώ και 150 χρόνια είναι η νόμιμη διαδικασία που προβλέπεται για την είσπραξη ενός χρέους όταν ο οφειλέτης δεν εξυπηρετεί οικειοθελώς τις υποχρεώσεις του. Πλειστηριασμό δεν κάνουν μόνον οι Τράπεζες ή το Δημόσιο, αλλά και οι ιδιώτες για να προστατεύσουν τα νόμιμα δικαιώματά τους. Είναι μια απόλυτα νόμιμη διαδικασία είσπραξης των απαιτήσεων, που όμως αποτελεί το έσχατο μέσο, και το χρησιμοποιούν οι δανειστές μόνο όταν έχει αποκλειστεί κάθε περιθώριο να βρεθεί λύση, και αυτό συμβαίνει κατά κανόνα επειδή ο δανειολήπτης δεν είναι συνεργάσιμος. Διασφαλίζει το δανειστή, αλλά και τους συνεπείς δανειολήπτες.


2.Πώς εξασφαλίζεται ο οφειλέτης ότι είναι νόμιμη η διαδικασία του πλειστηριασμού;

Καταρχάς για να γίνει πλειστηριασμός θα πρέπει να υπάρχει βεβαιότητα ότι κάποιος οφείλει συγκεκριμένο ποσό και ότι αρνείται να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Ακριβώς για αυτό το λόγο ο νόμος προβλέπει συγκεκριμένες εγγυήσεις: Η Τράπεζα ή οι ιδιώτες, πριν κάνουν πλειστηριασμό, πρέπει να έχουν δικαστική απόφαση ή δικαστική διαταγή, που να δέχεται ότι ο οφειλέτης χρωστάει. Δεν μπορούν να κινηθούν αυθαίρετα. Για να εκδοθεί αυτή η δικαστική απόφαση ή η δικαστική διαταγή έχει προηγουμένως λάβει έγκαιρα γνώση ο οφειλέτης ώστε να μπορεί να υπερασπίσει αποτελεσματικά τη θέση του. Δεν γίνεται ο πλειστηριασμός ξαφνικά. Συνήθως, πριν γίνει ο πλειστηριασμός περνάει ένας τουλάχιστον χρόνος, για να εκδοθεί η δικαστική απόφαση ή η διαταγή πληρωμής. Στο διάστημα αυτό ο οφειλέτης μπορεί να αποδείξει ότι δεν χρωστάει ή ότι χρωστάει λιγότερο, και αν το αποδείξει και τον δικαιώσει το δικαστήριο, τότε δεν κινδυνεύει από πλειστηριασμό. Αν όμως οφείλει, τότε στο διάστημα αυτό μέχρι να εκδοθεί η απόφαση και να φτάσουμε στον πλειστηριασμό, έχει όλο το χρόνο στη διάθεσή του για να ζητήσει ρύθμιση των υποχρεώσεών του και να αποφύγει κάθε διαδικασία πλειστηριασμού. Επίσης, και σε όλη τη διάρκεια της αναγκαστικής είσπραξης, δηλαδή από την ειδοποίηση, την κατάσχεση και τον πλειστηριασμό, πάλι μεσολαβεί ένα χρονικό διάστημα 8 τουλάχιστον μηνών. Δηλαδή με βάση το δικαστικό μας σύστημα και όλες τις εγγυήσεις που υπάρχουν, ένας οφειλέτης έχει πολύ χρόνο στη διάθεσή του (γύρω στο 1,5 έτος) για να επεξεργαστεί λύσεις. Μπορεί επίσης να ζητήσει από το δικαστήριο να ακυρωθεί η εκτέλεση εάν έχει γίνει κάποιο ουσιαστικό ή και τυπικό λάθος από το δανειστή. Η Ελλάδα διαθέτει ένα δικαστικό και νομοθετικό πλαίσιο που διασφαλίζει πλήρως τους οφειλέτες. Μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να γίνει πλειστηριασμός χωρίς προηγούμενη δικαστική κρίση που θα κρίνει ότι κάποιος οφείλει και θα επιτρέπει τον πλειστηριασμό. Πρέπει σε όλους να είναι σαφές ότι για να φτάσουμε στον πλειστηριασμό σημαίνει ότι έχουν εξαντληθεί όχι μόνο τα περιθώρια συζήτησης, αλλά και κάθε άλλης λύσης από το ίδιο το δικαστήριο. Όταν υπάρχει μία δικαστική απόφαση που λέει ότι κάποιος χρωστάει και πρέπει να πληρώσει δεν μπορούμε να την αγνοήσουμε.


3. Υπάρχει περίπτωση να αιφνιδιαστεί ένας οφειλέτης και να δει ξαφνικά ότι χάνει το σπίτι του στον πλειστηριασμό;

Σε καμία περίπτωση. Όπως ήδη διευκρινίσαμε για να φτάσουμε στον πλειστηριασμό χρειαζόμαστε ή δικαστική διαταγή ή δικαστική απόφαση. Και πριν αυτές εκδοθούν ο οφειλέτης λαμβάνει γνώση. Εκτός από τη δικαστική διαδικασία έχει και η διαδικασία του πλειστηριασμού πολλά στάδια. Όπως είπαμε χρειάζεται κατά μέσο όρο περίπου 1,5 έτος κατ' ελάχιστον για να φτάσουμε στη διενέργεια πλειστηριασμού. Εκτός από τη δικαστική διαδικασία, εδώ και 3 χρόνια οι τράπεζες πρέπει - πριν καν φτάσουν σε δικαστικές ενέργειες και καταγγελίες των δανείων - να ακολουθήσουν τη διαδικασία του Κώδικα Δεοντολογίας της Τράπεζας της Ελλάδος. Ο Κώδικας υποχρεώνει τις τράπεζες πριν καταγγείλουν το δάνειο και πριν προσφύγουν στα δικαστήρια για να εκδοθεί η δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, να προσπαθήσουν να βρουν μία λύση σε συνεργασία με το δανειολήπτη. Και αυτή η διαδικασία θέλει ένα τουλάχιστον χρόνο. Δηλαδή από τη στιγμή που θα αποφασίσει η Τράπεζα να προχωρήσει σε πλειστηριασμό χρειάζεται συνολικά 2 έως 2,5 χρόνια. Τα 2,5 αυτά χρόνια ο οφειλέτης ξέρει ότι έχει οφειλές και πρέπει να ανταποκριθεί και να τις ρυθμίσει. Σε καμία πάντως περίπτωση δεν αιφνιδιάζεται από τον πλειστηριασμό.


4. Πλειστηριασμό κάνουν μόνο οι Τράπεζες;

Όχι όσοι είναι δανειστές κάνουν πλειστηριασμό: Και επιχειρηματίες, και ιδιοκτήτες που νοικιάζουν ένα σπίτι ή ένα μαγαζί σε κάποιον και έχουν να εισπράττουν χρωστούμενα ενοίκια από αυτόν, και ένας εργαζόμενος που θέλει να εισπράξει τις δεδουλευμένες αποδοχές του ή την αποζημίωση από τον εργοδότη. Βέβαια κατά κανόνα πλειστηριασμούς κάνουν οι μεγάλοι δανειστές, όπως είναι το Δημόσιο, οι Ασφαλιστικοί Οργανισμοί, οι τράπεζες, γιατί συνήθως έναντι αυτών υπάρχουν υποχρεώσεις. Ο νόμος είναι γενικός και ισχύει για όλους. Δεν ξεχωρίζει μικρούς και μεγάλους δανειστές ή οφειλέτες.


5. Χρειαζόμαστε τον πλειστηριασμό;

Ναι τον χρειαζόμαστε, για όλους εκείνους που έχουν περιουσιακά στοιχεία, και δεν ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους. Γιατί όσοι ανταποκρίνονται, επιδιώκουν να βρουν μια λύση με το δανειστή τους και να ρυθμίσουν τις οφειλές τους ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνατότητες. Και βέβαια για να γίνει πλειστηριασμός ο οφειλέτης θα πρέπει να διαθέτει κάποια περιουσιακά στοιχεία, ακίνητα, μετοχές ή μετρητά. Η λογική είναι ότι δεν μπορείς να χρωστάς, να μην ανταποκρίνεσαι στα χρέη σου και να διατηρείς τα περιουσιακά σου στοιχεία. Αυτό δημιουργεί κοινωνικές ανισότητες και είναι άδικο. Λ.χ. εάν κάποιος δεν έχει ιδιοκτησία και νοικιάζει ένα σπίτι για να μείνει, εάν δεν πληρώσει 3-4 ενοίκια κινδυνεύει με έξωση. Δεν γίνεται κάποιος να έχει αποκτήσει στέγη με δανεικά και να λέει ότι δεν πληρώνει. Είναι θέμα κοινωνικής ισότητας.


6. Γιατί ειδικά τα τελευταία χρόνια είμαστε τόσο αρνητικοί με τους πλειστηριασμούς;

Από το 2008 και μέχρι τέλη του 2014 ο νόμος δεν επέτρεπε τον πλειστηριασμό για ορισμένα χρέη (λ.χ. μέχρι 200.000 ευρώ και μάλιστα ανεξάρτητα εάν επρόκειτο για νοικοκυριά (νόμος Κατσέλη) ή επιχειρήσεις Και αυτό έγινε για να προστατευθούν όσοι είχαν ανάγκη, πραγματική ανάγκη. Παράλληλα, όμως, κανένας νόμος δεν είπε ότι δεν θα πληρώνουν, έστω με ρυθμίσεις οι οφειλέτες. Η λογική του νόμου για την απαγόρευση του πλειστηριασμού δεν ήταν προφανώς να χαριστούν τα χρέη (γιατί αυτό δεν γίνεται, χωρίς να επιβαρύνουμε όλους τους συνεπείς δανειολήπτες, ή φορολογούμενους) η λογική του νόμου ήταν να δοθεί μία χρονική άνεση και ανάσα στους δανειολήπτες, ώστε να μπορέσουν προστατευμένοι να καταλήξουν σε μια ρύθμιση. Από ό,τι φαίνεται, όμως, αυτός ο σκοπός του νόμου παρερμηνεύθηκε. Οι δανειολήπτες πίστεψαν ότι δεν θα πληρώσουν τα χρέη τους. Και αυτό είναι λάθος. Σε κάθε περίπτωση οποιαδήποτε οριζόντια, γενικευμένη και χωρίς κριτήρια περικοπή του τραπεζικού χρέους του ιδιωτικού τομέα (δηλαδή των τραπεζικών δανείων σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά), ακόμα και σε περιόδους οικονομικής κρίσης:

· οδηγεί σε ανακατανομή του εισοδήματος εις βάρος εκείνων που δεν έχουν δανειστεί ή αποπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους κανονικά,

· νοθεύει τον υγιή ανταγωνισμό, και

· υπονομεύει τα συναλλακτικά ήθη.

Τελικά, το βάρος αυτής της πολιτικής θα το επωμιστούν εκ νέου, υπό τις τρέχουσες συνθήκες, οι συνεπείς Έλληνες φορολογούμενοι.


7. Τί αλλάζει με τον ηλεκτρονικό πλειστηριασμό.

Όσοι προστατεύονταν μέχρι σήμερα θα εξακολουθήσουν να προστατεύονται. Το μόνο που αλλάζει είναι ο τρόπος που πραγματοποιείται ο πλειστηριασμός. Αντί να πηγαίνει ο συμβολαιογράφος στο Ειρηνοδικείο, όλη η διαδικασία θα γίνεται ηλεκτρονικά, με ένα τρόπο δίκαιο και αδιάβλητο. Παντού γίνεται αυτό στην Ευρώπη.. Ο ηλεκτρονικός πλειστηριασμός αποτελεί τη μετάβαση στην ηλεκτρονική εποχή. Εξάλλου είναι δυνατό (το επιτρέπει ρητά ο νόμος) ο δανειστής τελικά να επιλέξει το φυσικό πλειστηριασμό.


8. Περιορίζονται και θίγονται τα δικαιώματα του δανειολήπτη με τον ηλεκτρονικό πλειστηριασμό;

Καθόλου. Όλες οι δικαστικές εγγυήσεις που έχει ένας δανειολήπτης διατηρούνται. Η διαδικασία πριν τον πλειστηριασμό είναι η ίδια. Πάλι χρειάζεται δικαστική απόφαση, ή δικαστική διαταγή, που θα βεβαιώνει την ύπαρξη και το ύψος του χρέους, πάλι ο οφειλέτης ενημερώνεται, πάλι πριν τις δικαστικές ενέργειες και την καταγγελία του δανείου ακολουθείται από την τράπεζα ο κώδικας δεοντολογίας, ώστε να δούμε εάν ο δανειολήπτης είναι ή δεν είναι συνεργάσιμος και θέλει να κάνει κάποια ρύθμιση, που θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές οικονομικές του δυνατότητες. Σε αυτό το στάδιο αυτό που εξετάζεται κυρίως είναι αν πρόκειται για ένα δανειολήπτη που πράγματι βρέθηκε σε δυσκολία λόγω της κρίσης, της μείωσης του μισθού και του εισοδήματός του. Δεν υπάρχει ούτε ένας συνεργάσιμος δανειολήπτης που να μη βρήκε ανταπόκριση.


9. Ο φυσικός πλειστηριασμός όμως μέχρι τώρα γινόταν μία φορά την εβδομάδα, ενώ ο ηλεκτρονικός θα γίνεται τρεις. Δεν επιταχύνεται έτσι η διαδικασία; δεν αυξάνει ο αριθμός των πλειστηριασμών;

Πράγματι με τη διενέργεια του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού ο αριθμός των πλειστηριασμών που θα διεξάγονται πιθανότατα να αυξηθεί. Πρέπει, παρόλα αυτά να διευκρινιστούν τα εξής: Όπως ήδη τονίστηκε πριν φτάσουμε στον πλειστηριασμό, ηλεκτρονικό ή φυσικό, προηγούνται η διαδικασία του κώδικα δεοντολογίας και η δικαστική διαδικασία και εκεί κρίνεται εάν τελικά υπάρχει απαίτηση και πρέπει να κινηθεί η αναγκαστική διαδικασία είσπραξης. Ο πλειστηριασμός με βάση το νόμο δεν μπορεί να γίνει νωρίτερα των 7 μηνών από την κατάσχεση. Αυτό σημαίνει ότι για τον καθένα δανειολήπτη ξεχωριστά, δεν ενδιαφέρει αν θα γίνονται ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί τρεις φορές την εβδομάδα. Η κατοχύρωση του δανειολήπτη είναι ο νόμος που δεν επιτρέπει να γίνει πλειστηριασμός πριν περάσουν 7 μήνες από την κατάσχεση. Εξάλλου πρέπει να είναι γνωστό ότι ακόμη και την ίδια τη μέρα του πλειστηριασμού ο δανειολήπτης έχει τη δυνατότητα να εξοφλήσει την υποχρέωσή του και να αποτρέψει τον πλειστηριασμό. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις μπορεί να αποφύγει έως την ύστατη στιγμή τον πλειστηριασμό με την κατάλληλη ρύθμιση. Ο πλειστηριασμός είτε είναι φυσικός, είτε είναι ηλεκτρονικός αποτελεί την ύστατη λύση.


10. Πότε θα γίνουν οι πρώτοι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί;

Ο νόμος για τον ηλεκτρονικό πλειστηριασμό άρχισε να ισχύει τυπικά την 1η Σεπτεμβρίου 2017 και θα αφορά κατά κύριο λόγο όσες διαδικασίες ξεκινήσουν με κατάσχεση μετά την ημερομηνία αυτή. Και πάλι, όμως, διευκρινίζεται ότι ο δανειστής μπορεί να επιλέξει από την αρχή τη διαδικασία και να γνωστοποιήσει στο δανειολήπτη ότι επιλέγει τον ηλεκτρονικό έναντι του φυσικού πλειστηριασμού. Ο νόμος επιτρέπει ρητά όμως να γίνουν ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί και για παλιές διαδικασίες, δηλαδή για κατασχέσεις που είχαν γίνει πριν την 1η Σεπτεμβρίου του 2017. Αλλά και πάλι ο οφειλέτης θα λάβει επίσημη ειδοποίηση από τις τράπεζες. Πρακτικά οι πρώτοι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί και με βάση την προεργασία που θα πρέπει να προηγηθεί δεν μπορούν να γίνουν πριν το τέλος Νοεμβρίου 2017.


11. Είναι επιτακτική η ανάγκη αντιμετώπισης των κόκκινων δανείων;

Μέχρι την έναρξη της κρίσης η είσπραξη των δανείων σε καθυστέρηση και η αξιοποίηση της υποθήκης και της προσημείωσης που είχαν οι τράπεζες σε εξασφάλιση των δανείων τους γινόταν ομαλά και ουδέποτε απασχόλησε η διενέργεια πλειστηριασμών, γιατί πάντα υπήρχαν οι εγγυήσεις που υπάρχουν και σήμερα, ότι δηλαδή για να φτάσουμε στον πλειστηριασμό, ο οφειλέτης ήταν συστηματικά ασυνεπής και πάντα υπήρχε η ασφάλεια της δικαστικής κρίσης. Μετά την έναρξη της κρίσης, τα πολλά και μακρόχρονα προγράμματα προστασίας του νόμου δεν έδωσαν ανακούφιση μόνο σε πράγματι αδύναμες ομάδες πολιτών (που πάντα τους προστατεύουν τα ίδια τα δικαστήρια), αλλά έδωσε και άλλοθι μη εξυπηρέτησης σε ομάδες πολιτών και επιχειρήσεων, που ενώ μπορούσαν έστω με κάποια ρύθμιση να εξυπηρετήσουν το δανεισμό τους, αδιαφόρησαν παντελώς. Για όλους αυτούς τους λόγους ο όγκος των μη εξυπηρετούμενων δανείων έχει κυριολεκτικά πνίξει την οικονομία. Όσο δεν εξυπηρετούνται τα δάνεια τόσο δεν μπορεί να δοθεί νέα ρευστότητα σε συνεπείς πολίτες και επιχειρήσεις, που παρά την κρίση με προσωπικές τους θυσίες εξυπηρετούν τα χρέη τους. Είναι λοιπόν ζήτημα κοινωνικής ισορροπίας και δικαιοσύνης η είσπραξη των μη εξυπηρετούμενων δανείων.


12. Τι ισχύει για την πρώτη κατοικία;

Από το 2010 ισχύει ο ν. 3869 (γνωστός και ως νόμος Κατσέλη), που δίνει τη δυνατότητα σε πολίτες, που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν το στεγαστικό τους ιδίως δάνειο, να ζητήσουν την προστασία της κύριας κατοικίας τους από το Δικαστήριο. Και πάλι ο δανειολήπτης δεν απαλλάσσεται, ούτε και προστατεύεται ένα πολυτελές ακίνητο. Απλώς, το δικαστήριο παρεμβαίνει και δίνει ένα χρονοδιάγραμμα πληρωμής του στεγαστικού δανείου, που ανταποκρίνεται στις οικονομικές δυνατότητες, αλλά και στην εν γένει κατάσταση του δανειολήπτη, όπως επίσης και στην αξία του ακινήτου. Πολλές φορές τα δικαστήρια απορρίπτουν τις σχετικές αιτήσεις γιατί διαβλέπουν ότι ο οφειλέτης ενώ μπορεί δεν εξυπηρετεί το δανεισμό του. Βλέπουμε λοιπόν ότι ακόμη και με το νόμο αυτό δεν προστατεύονται όσοι μπορούν αλλά δεν πληρώνουν αλλά πράγματι οι ευπαθείς ομάδες.


13. Ποιες είναι οι προτεραιότητες που έχουν θέσει οι τράπεζες;

Οι Τράπεζες δεν έχουν κανένα λόγο να στραφούν κατά των αδύναμων δανειοληπτών, ούτε και έχουν ως στόχο τα μικρής αξίας ακίνητα, που έχουν μεγάλη σημασία για τους πολίτες, αλλά περιορισμένη οικονομική αξία για τις ίδιες. Μάλιστα όλη την περίοδο της κρίσης στάθηκαν δίπλα στους συνεπείς δανειολήπτες. Ο πρωταρχικός τους στόχος είναι οι λεγόμενοι στρατηγικοί κακοπληρωτές, αυτοί που έχουν και συνειδητά δεν αποπληρώνουν τις δόσεις των δανείων τους, σε βάρος όσων έχουν πραγματικά ανάγκη , ή πολίτες που αποφεύγουν συστηματικά τη ρύθμιση ενώ χρησιμοποιούν ακίνητα πολυτελείας σε ακριβές περιοχές.

Πηγή Πληροφοριών: ΑΠΕ
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Ομολογία-σοκ έρχεται από τον ΕΦΚΑ, που παραδέχεται και μάλιστα σε διαφημιστικό του φυλλάδιο που διένειμε στη ΔΕΘ, ότι στις 30 Ιουνίου του 2017 είχε στον «πάγο» 328.679 συντάξεις και εφάπαξ που δεν τις έχουν πάρει οι δικαιούχοι τους εδώ και δύο με τρία χρόνια, ενώ η μεγάλη ψυχρολουσία είναι ότι ο χρόνος πληρωμής τους φτάνει ως τον Ιούνιο του 2018!

Την ίδια στιγμή μια ξαφνική αλλαγή έρχεται στο προσκήνιο, καθώς η αρχική πρόβλεψη ότι θα χρειαστεί 1,18 δις. για τις «απλήρωτες συντάξεις» (860 εκατ. ευρώ στην αρχή και άλλα 320 εκατ. στη συνέχεια) δεν είναι ακριβή.

Τα νούμερα για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές από συντάξεις, σύμφωνα με πληροφορίες του Ελεύθερου Τύπου, ξαναγράφονται και οι εκτιμήσεις αρμοδίων στελεχών κάνουν λόγο για μικρότερα ποσά, ίσως και κατά 20%.

Με άλλα λόγια λένε ότι ίσως δεν θα χρειαστούν 1,18 δις. ευρώ αλλά πολύ λιγότερα, γιατί δεν είναι όλες οι αιτήσεις για σύνταξη αλλά προκύπτουν πολλές που έχουν απορριφθεί ή άλλες που είναι μεταβιβαζόμενες (π.χ. θανάτου) με μικρότερα ποσά για τους δικαιούχους.

Ο στόχος θα αλλάξει αλλά και πάλι κανείς δεν θα εγγυάται ότι τα ποσά θα απορροφηθούν. Αν δεν απορροφηθούν θα επιστρέψουν στην τρόικα.

Οι πληρωμές πάντως δεν προχωρούν με γοργούς ρυθμούς.

Ο ΕΦΚΑ με επίσημα στοιχεία του έχει παραδεχθεί ότι παρά τις πληρωμές που έκανε το 2015 και το 2016 είναι στον «πάγο» 328.679 απλήρωτες συντάξεις και εφάπαξ και ότι οι δικαιούχοι των εκκρεμών κύριων συντάξεων θα χρειαστεί να περιμένουν ως τον Ιούνιο του 2018 για να πληρωθούν.

Για τα εφάπαξ και τις επικουρικές δεν υπάρχει πρόβλεψη πότε θα εξοφληθούν. Ειδικότερα στο φυλλάδιό του με τίτλο «12 ψέματα και 12 αλήθειες» ΕΦΚΑ και ΕΤΕΑΕΠ παραδέχονται ότι στις 30 Ιουνίου 2017 είχαν στον «πάγο»:

104.243 κύριες συντάξεις

36.337 προσωρινές κύριες συντάξεις

126.022 επικουρικές

62.077 εφάπαξ.

Πέρα από την ψυχρολουσία όμως για τους 328.745 δικαιούχους που θα περιμένουν ως τον Ιούνιο του 2018 (σ.σ.: και βλέπουμε) για να πάρουν τα χρήματά τους από σύνταξη ή εφάπαξ, το φυλλάδιο του ΕΦΚΑ κρύβει την αλήθεια για τα χαράτσια των εισφορών στους επαγγελματίες και για τις μειώσεις που έγιναν και ψηφίστηκαν στις συντάξεις επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Σε πίνακα, εμφανίζουν διάφορα ποσά επικουρικών συντάξεων που είναι χαμηλότερα από αυτά που παίρνουν οι παλαιοί μέχρι το 2014 συνταξιούχοι, ενώ τα υπολογίζουν και χωρίς να έχουν βγάλει το νέο μαθηματικό τύπο που μετατρέπει τις επικουρικές κυριολεκτικά σε φιλοδωρήματα των 60 ως 150 ευρώ για αιτήσεις από 1ης/1/2015 και μετά.

Αλήθειες κρύβουν και στις μειώσεις που έγιναν, καθώς «ξέχασαν» τους 270.000 συνταξιούχους που τους έκοψαν ως και 50% από τις επικουρικές τους εφόσον ξεπερνούσαν τα 1.300 ευρώ μαζί με τις κύριες. Το ψαλίδι αυτό επιβλήθηκε πέρυσι τον Αύγουστο και είναι το μεγαλύτερο που έχει μπει ποτέ σε επικουρικές συντάξεις από αρχής Μνημονίων. Αφαιρέθηκε κομμάτι και όχι ένα μέρος της σύνταξης από 270.000 συνταξιούχους που ο ΣΥΡΙΖΑ τους κατέταξε με ταξικούς όρους στους πλούσιους που έπρεπε από την επικουρική των 300 ευρώ να πέσουν στα 150 ευρώ.

Καμία αναφορά δεν υπάρχει για την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς που θα έχουν οι συνταξιούχοι την 1η/1/2019 με τον επανυπολογσμό των παλαιών μέχρι 2014 κύριων και επικουρικών συντάξεων που θα φέρει μειώσεις ως 18% στις αποδοχές που παίρνουν σήμερα. Με την κατάργηση και των οικογενειακών επιδομάτων από 1ης/1/2019 οι πραγματικές απώλειες φτάνουν, αν δεν ξεπερνούν, το 25%.

Ούτε λέξη, τέλος, δεν υπάρχει για το ΕΚΑΣ που πέρυσι το έχασαν 200.000 χαμηλοσυνταξιούχοι, ενώ με την άγρια περικοπή που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ το μαχαίρι συνεχίζεται και φέτος για άλλους 140.000 συνταξιούχους που θα σταματήσουν να παίρνουν το βοήθημα ή θα παίρνουν τη μισή παροχή με μέγιστο ποσό τα 60 αντί 115 ευρώ το μήνα.

Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Πατέρας 10χρονου μαθητή κατήγγειλε στην αστυνομία, ότι άγνωστος πυροβόλησε με αεροβόλο και τραυμάτισε τον γιο του στο χέρι, στις 8:00 χθες το βράδυ, στο προαύλιο του 9ου δημοτικού σχολείου στο Γαλάτσι.

Σύμφωνα πάντα με τα όσα είπε ο πατέρας στην αστυνομία και όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο γιος του έπαιζε μπάσκετ με φίλους του, όταν ξαφνικά ο άγνωστος πυροβόλησε με το αεροβόλο.

Την καταγγελία διερευνά η υποδιεύθυνση Ανηλίκων της διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής.
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Ποιοι ήταν και τι έκαναν οι 33 πιο σπουδαίοι :

Η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα, αλλά το ειδικό βάρος των επιστημόνων της, διεθνώς, είναι δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με το μέγεθός της.
Αν και πληθυσμιακά οι Έλληνες αποτελούν λιγότερο από το 0,2% του παγκόσμιου πληθυσμού, ανάμεσα στους κορυφαίους επιστήμονες το ποσοστό των Ελλήνων πλησιάζει το 3%.

Όμως, από αυτούς, μόνο ένας στους επτά (14%) έζησε ή ζει στην Ελλάδα, ενώ όλοι οι άλλοι στο εξωτερικό (86%), όπου αρκετοί γεννήθηκαν, ενώ ακόμη περισσότεροι έφυγαν ως μετανάστες.
Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία που παρουσίασε, το Σάββατο, στο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο στην Αθήνα, ο Γιάννης Ιωαννίδης, καθηγητής ιατρικής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, ειδικός σε θέματα στατιστικής.
Δίνοντας την πρώτη ετήσια διάλεξη στη μνήμη του καθηγητή του Δημήτρη Τριχόπουλου, με θέμα «Η φυγή των Ελλήνων επιστημόνων - μια μετα-ανάλυση»,
ο κ. Ιωαννίδης παρουσίασε στατιστικά στοιχεία για τους συνολικά 672 επιστήμονες με ελληνικά ονόματα, οι οποίοι έχουν τη μεγαλύτερη επιρροή στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, με βάση τα αντικειμενικά δεδομένα της βάσης Google Scholar.

Κατά μέσο όρο, οι 672 Έλληνες επιστήμονες έχουν πάρει 17 χιλιάδες αναφορές ο καθένας τους στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία. Από τους 672, οι 33 έχουν φύγει από τη ζωή, ενώ οι υπόλοιποι έχουν σχεδόν όλοι φύγει από την Ελλάδα.
Στον ευρύτερο επιστημονικό χώρο, υπάρχουν πάνω από 20 εκατομμύρια συγγραφείς που έχουν κάνει τουλάχιστον μια επιστημονική δημοσίευση.
Τα ελληνικά ονόματα αντιπροσωπεύουν περίπου το 1% του συνόλου (δηλαδή 200 χιλιάδες), ενώ μεταξύ των κορυφαίων επιστημόνων, είτε εν ζωή, είτε όχι, το ποσοστό των ελληνικών ονομάτων πλησιάζει το 3%.

Ο αρχαιότερος Έλληνας επιστήμονας είναι ο Αριστοτέλης, ο οποίος, αν και τόσο παλαιός, συνεχίζει να αναφέρεται συχνά στη σύγχρονη επιστημονική βιβλιογραφία.

Που βρίσκονται οι περισσότεροι:

O Γεώργιος Παπανικολάου, εφευρέτης του «Τεστ Παπ»
Από τους 672 κορυφαίους Έλληνες επιστήμονες, μόνο οι 95 (το 14%) βρίσκονται στην Ελλάδα. Περισσότεροι από τους μισούς (376 άτομα ή το 56%) ζουν στις ΗΠΑ και ακολουθούν ως χώρες διαμονής και εργασίας το Ηνωμένο Βασίλειο (60 επιστήμονες ή το 9%), ο Καναδάς (31), η Γερμανία (24), η Γαλλία (20), η Ελβετία (19), η Αυστραλία (17), η Κύπρος (9) και άλλες χώρες (21).
Η περιοχή σε όλο τον κόσμο με τον μεγαλύτερο αριθμό κορυφαίων Ελλήνων επιστημόνων είναι η Καλιφόρνια (74 άτομα) και ακολουθούν η Μασαχουσέτη (64), η Νέα Υόρκη (62), η λοιπή Ελλάδα πλην Αθηνών (48), η Αθήνα (47), το Λονδίνο (31), το Τέξας (21), η Πενσιλβάνια (21), το «δίδυμο» Οξφόρδης-Κέμπριτζ (19), το Κονέκτικατ (17) και το Ιλινόις (15).

O φυσικομαθηματικός Νικόλας Μητρόπουλος, o δημιουργός των πρώτων μεγάλων ηλεκτρονικών υπολογιστών
Από τους 40 επιστήμονες με τον μεγαλύτερο συνολικό αριθμό αναφορών που ζουν ακόμα, μόνο ένας βρίσκεται κυρίως στην Ελλάδα, ενώ οι 34 (ποσοστό 85%) βρίσκονται στις ΗΠΑ.
Σε όλα τα επιστημονικά πεδία, ακόμα και αυτοί που βρίσκονται στην Ελλάδα, τις περισσότερες φορές έχουν κάνει το μεγαλύτερο μέρος του έργου τους σε άλλες χώρες.

Ποιοι ήσαν και πού πέθαναν οι κορυφαίοι Έλληνες επιστήμονες:
Από τους 33 νεκρούς κορυφαίους Έλληνες επιστήμονες (μεταξύ των οποίων ο Δ. Τριχόπουλος), οι 12 είχαν γεννηθεί στο εξωτερικό από ελληνικές οικογένειες, οι οποίες είχαν ήδη μεταναστεύσει πριν γεννηθούν εκείνοι. Οι υπόλοιποι μετανάστευσαν οι ίδιοι από την Ελλάδα.

O σημαντικός σύγχρονος στοχαστής της πολιτικής φιλοσοφίας Κορνήλιος Καστοριάδης

Όσον αφορά τον θάνατό τους, οι 28 πέθαναν μακριά από την Ελλάδα. Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία που συνέλεξε ο Ι. Ιωαννίδης, κυρίως από νεκρολογίες:

Ο μεγαλύτερος μυκητολόγος Κωνσταντίνος Αλεξόπουλος πέθανε στο Όστιν του Τέξας.

Ο Χαράλαμπος «Ρόκο» Αλιπράντης, που έκανε σημαντικές συνεισφορές στην οικονομική θεωρία και στα αναλυτικά μαθηματικά, πέθανε στο Γουέστ Λαφαγιέτ της Ιντιάνα.

Ο βιοχημικός του Χάρβαρντ Χάρι Αντωνιάδης, ο οποίος ανακάλυψε ότι αυξητικοί παράγοντες και ογκογονίδια είναι το ίδιο πράγμα, πέθανε στο Νιούπορτ της Μασαχουσέτης.

Ο Κρις Αργύρης, ο ιδρυτής της επιστήμης της Οργανωσιακής Μάθησης (Organizational Learning), πέθανε στο Γουέσλεϊ της Μασαχουσέτης.
Ο Γιάννης Αργύρης, που ανακάλυψε τη μέθοδο των πεπερασμένων στοιχείων, πάνω στην οποία στηρίζονται οι υπολογιστικοί κώδικες της σύγχρονης μηχανικής, πέθανε στη Στουτγκάρδη της Γερμανίας.

Ο νευροψυχίατρος Γιώργος Μπαρτζώκης, που πρότεινε τη θεωρία εκφύλισης της μυελίνης για παθήσεις του εγκεφάλου, πέθανε στο Λος Άντζελες.

O Γιάννης Μπατσάκης, ο κορυφαίος παθολογοανατόμος πάνω στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, πέθανε στο Χιούστον του Τέξας.

Ο κορυφαίος θεωρητικός μαθηματικός Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή πέθανε στο Μόναχο της Γερμανίας.

O Κορνήλιος Καστοριάδης, από τους σημαντικότερους σύγχρονους στοχαστές της πολιτικής φιλοσοφίας, πέθανε στο Παρίσι.

O Γιώργος Κοτζιάς, που βρήκε την πρώτη αποτελεσματική θεραπεία για τον παρκινσονισμό, την L-Dopa, πέθανε στη Νέα Υόρκη.

O Μιχαήλ Δερτούζος, ο καθηγητής του ΜΙΤ που συνέβαλε τα μέγιστα, ώστε να χρησιμοποιούμε ευρύτατα τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές σήμερα, πέθανε στη Βοστώνη.

Ο ανοσολόγος Ντίνος Διαλυνάς πέθανε στην Καλιφόρνια.

Ο Ανδρέας Δημαρόγκωνας, από τους σημαντικότερους ειδικούς στο μηχανολογικό σχεδιασμό και στις ταλαντώσεις, πέθανε στο Σεν Λιούις του Μισούρι.

Ο Ντίνος Γαζής, κορυφαίος ερευνητής της IBM και πρωτοπόρος στην μοντελοποίηση της ροής κυκλοφορίας, πέθανε στο Κάτοναχ της Νέας Υόρκης.

Ο Νικόλας Γεωργάνας, από τους σημαντικότερους ερευνητές στα συστήματα πολυμέσων, πέθανε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Νικόλας Γονατάς, κορυφαίος νευροπαθολόγος που ίδρυσε το τμήμα νευροπαθολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, πέθανε στη Φιλαδέλφεια της Πενσιλβάνια.

Ο Πάρις Χρήστος Κανελλάκης, κορυφαίος ερευνητής στην πληροφορική, πέθανε πολύ νέος, μόλις 42 ετών, μαζί με τη γυναίκα του και τα δυο παιδιά του, σε συντριβή αεροπλάνου στη οροσειρά των Άνδεων στην Κολομβία.

O Αντώνης Μαρμάρου, κορυφαίος ερευνητής στη σημασία και ρύθμιση της ενδοκρανιακής πίεσης σε νευροχειρουργικούς ασθενείς, πέθανε στο Κρόζιερ της Βιρτζίνια.

O φυσικομαθηματικός Νικόλας Μητρόπουλος (Metropolis), o δημιουργός των πρώτων μεγάλων ηλεκτρονικών υπολογιστών (ΜΑΝΙΑC), της πρώτης ατομικής βόμβας και των εξαιρετικά σημαντικών υπολογιστικών αλγόριθμων «Μόντε Κάρλο», πέθανε στο Λος Άλαμος του Νέου Μεξικό.

Ο Δημήτρης Μιχαλάς, κορυφαίος αστροφυσικός και αυθεντία στις ατμόσφαιρες των άστρων και στη ραδιοαστρονομία, πέθανε στη Σάντα Φε του Νέου Μεξικό.

Ο Κλαρκ Μουστάκας, ιδρυτής της ανθρωπιστικής ψυχολογίας, πέθανε στο Φάρμιγκτον Χιλς του Μίσιγκαν.

Ο Δημήτριος Παπαχατζόπουλος, εφευρέτης των λιποσωμιακών φαρμάκων, πέθανε στο Σαν Φρανσίσκο.

O Γεώργιος Παπανικολάου, εφευρέτης του «Τεστ Παπ» για την πρόληψη του καρκίνου της μήτρας, πέθανε στο Μαϊάμι της Φλόριδα.

O Αθανάσιος Παπούλης, ο γίγαντας των εφαρμοσμένων μαθηματικών, πέθανε στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης.

Ο Νίκος Πουλαντζάς, ο σημαντικότερος δομικός μαρξιστής πολιτικός φιλόσοφος, πέθανε στο Παρίσι.

Ο Πέτρος Σιφναίος, ένας από τους σημαντικότερους ψυχοθεραπευτές και αυτός που επινόησε τον όρο «αλεξιθυμία», πέθανε στο Μπέλμοντ της Μασαχουσέτης.

Ο Αναστάσιος (Τας) Βενετσανόπουλος, κορυφαίος επιστήμονας στα πολυμέσα και στη θεωρία του δικτυακού σήματος και της επεξεργασίας εικόνας, πέθανε στο Τορόντο του Καναδά.

Ο Γιάννης Βλησίδης, μέλος της λεγόμενης «συμμορίας των τεσσάρων», που έγραψε το κλασικό έργο πάνω στην ανάπτυξη λογισμικού, πέθανε 44 ετών από καρκίνο του εγκεφάλου στην πολιτεία της Νέας Υόρκης.

Ο Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος, κορυφαίος στα μαθηματικά των ανισοτήτων στην μηχανική, πέθανε στη διάρκεια διακοπών στο Λουτράκι.

Ο Ιωάννης Βαρδουλάκης, κορυφαίος επιστήμονας στο χώρο της γεωμηχανικής, έπεσε την ώρα που έκοβε κάποιο δέντρο έξω από το σπίτι του στην Αθήνα.

Η Μαρία Πέτρου, κορυφαία επιστήμονας στην επεξεργασία σήματος και στη ρομποτική, πέθανε από καρκίνο τρία χρόνια μετά την επιστροφή της από την Αγγλία στη Θεσσαλονίκη.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ. Ιωαννίδης, «θα πρέπει να εξετάσουμε αν μπορούμε να εκμεταλλευτούμε σαν χώρα και σαν κοινωνία τους άλλους 639 που είναι ακόμα ζωντανοί, αλλά και να εξασφαλίσουμε ότι ο ελληνισμός θα αναδείξει και πολλές χιλιάδες άλλους κορυφαίους επιστήμονες στο μέλλον».

O Μιχαήλ Δερτούζος, καθηγητής του ΜΙΤ
Ανέφερε ότι είναι ενθαρρυντικό πως η Ελλάδα είναι μία από τις πέντε μόνο χώρες που διάλεξαν δύο επιστήμονες ανάμεσα στους έξι σπουδαιότερους του έθνους τους: Τον Γεώργιο Παπανικολάου και τον Αριστοτέλη (οι άλλες είναι οι Κροατία, Ιταλία, Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία).

Από την άλλη, όμως, ο κ. Ιωαννίδης επεσήμανε ότι το ποσοστό του ΑΕΠ που η Ελλάδα δαπανά για έρευνα και τεχνολογία, είναι μόλις 0,6%, έναντι περίπου 4% που δαπανούν χώρες όπως το Ισραήλ και η Φινλανδία.
Ο κ. Ιωαννίδης υπογράμμισε ότι «μια αξιοθαύμαστη μειοψηφία επιστημόνων παραμένει ακόμα στην Ελλάδα και βρίσκονται οι περισσότεροι σε κατάσταση διωγμού.

Είναι ο συνεχής, απηνής, αμείλιχτος, ανελέητος διωγμός που κατατρέχει ανέκαθεν όποιον πιστεύει στην αριστεία και στην ουσιαστική προσφορά.
Με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι επιστήμονες αυτοί δεν μπορούν να επηρεάσουν το ελληνικό γίγνεσθαι, παρόλο που έχουν τεράστιο αντίκτυπο στο παγκόσμιο γίγνεσθαι».

Όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «η Ελλάδα έχει ακόμα τη δυνατότητα να γίνει μια από τις πλέον ευημερούσες χώρες του κόσμου, αν αξιοποιήσει το ταλέντο και τις δεξιότητες σοβαρών επιστημόνων και αν εστιάσει αυστηρά στην αξιοκρατία και στην αριστεία.
Ενώ έχουμε εμπλακεί σε προκλητικά ασαφείς και ατελέσφορες συζητήσεις για το 0,25% της ουσίας, μπροστά στα μάτια μας χάνονται οι πραγματικές δυνάμεις της χώρας,
οι νέοι και χαρισματικοί άνθρωποι ,
που φεύγουν ,
γιατί δεν αντέχουν την αλαζονεία της τοπικής μετριοκρατίας».
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Οι άνθρωποι είναι εντελώς άχρηστοι!

Πέρα από κάθε σύγκριση με ο,τιδήποτε συνέβη στο παρελθόν, αυτοί που κυβερνούν σήμερα είναι άχρηστοι και επικίνδυνοι.

Και ανεπίδεκτοι…

--Είναι άχρηστοι, γιατί το μικρό πετρελαιοφόρο πλοίο που βούλιαξε έξω από τη Σαλαμίνα, ήταν εντελώς σάπιο. Και με πιστοποιητικά «πλευστότητας» που είχαν λήξει.

--Είναι άχρηστοι, γιατί από τη στιγμή του ναυαγίου και τις διαρροής, μέχρι να πάρουν χαμπάρι και να κινηθούν πέρασαν δύο-τρία 24ωρα! Για κάτι που το είχαν πληροφορηθεί αμέσως! Η ποσότητα μαζούτ που μετάφερε το πλοίο ήταν μικρή: 2,6 χιλιάδες τόνοι. Η ποσότητα που διέρρευσε υποτίθεται ήταν ελάχιστη: 300 τόνοι.

Για να καταλάβετε, τέτοια ποσότητα σε κλειστή, ήρεμη θάλασσα καλύπτει αρχικά – τις πρώτες ώρες – μόλις μερικά στρέμματα. Που μπορούσαν να είχαν «περιφραχθεί» σε ελάχιστο χρόνο…

Αν είχε υπάρξει έγκαιρη κινητοποίηση, αυτό θα είχε περιοριστεί τοπικά και θα είχε καθαρίσει αμέσως! Πριν προλάβει να κάνει καταστροφή…

Πράγμα που, όμως, ΔΕΝ έγινε. Γιατί; Γιατί είναι άχρηστοι! (και βέβαια υπάρχει ένα μεγάλο ερωτηματικό: πώς έγινε τέτοια καταστροφή από τόσο μικρή ποσότητα; Προφανώς υπάρχει κάτι που δεν ξέρουμε. Προφανώς δεν μας λένε όλη την αλήθεια…).

--Είναι άχρηστοι ακόμα, γιατί στο σημείο που έγινε το αρχικό ναυάγιο, μπορούσε να υπάρξει άμεση κινητοποίηση. Εκεί δίπλα υπάρχουν τρία μεγάλα διυλιστήρια, δύο ναυπηγεία και ο ναύσταθμος της χώρας!

Δηλαδή εκεί ακριβώς βρίσκονται – κι είναι αμέσως «διαθέσιμα» - όλα τα «τεχνικά μέσα» και ο εξοπλισμός για να αντιμετωπιστούν από την αρχή τέτοια συμβάντα. Πριν προλάβουν να διαχυθούν παντού.

Δεν έγινε το ατύχημα σε κάποια απόμακρη θαλάσσια περιοχή, στη μέση του πουθενά, σε συνθήκες σφοδρής θαλασσοταραχής, μακριά από εγκαταστάσεις άμεσης επέμβασης και καθαρισμού.

Έγινε σε μια κλειστή θάλασσα, στο επίκεντρο ακριβώς όλων των μέσων έγκαιρης επέμβασης και άμεσου καθαρισμού. Και μέσα σε «μπουνάτσα»…

Κι όμως, δεν κινήθηκε κανείς. Δεν πήραν χαμπάρι. Δεν αντέδρασαν.

Άχρηστοι, με περικεφαλαία…

Και τους πήρε και τρείς μέρες να ζητήσουν βοήθεια από τις Ευρωπαϊκές αρχές! Την οποία «βοήθεια» κανονικά δεν θα έπρεπε να την είχαν ανάγκη.

Διάολε, είμαστε η πρώτη ναυτιλιακή δύναμη στον κόσμο! Κι έγινε ατύχημα μπροστά στο κατώφλι του «σπιτιού» μας…

--Είναι επικίνδυνοι και άχρηστοι ακόμα, διότι κι όταν τους «ξέφυγε» το πράγμα και πήραν χαμπάρι τι συνέβαινε, αντί να το «μαζέψουν», άρχισαν να λένε κολοσσιαίες …μακακίες.

Ότι εντάξει μωρέ, σε 20 μέρες θα έχει καθαρίσει η θάλασσα! (όταν το μαζούτ είχε μαγαρίσει όλες τις ακτές από τη Σαλαμίνα μέχρι τη Βούλα!).

Ότι εντάξει μωρέ, και τώρα μπορείτε να πάτε να κάνετε μπάνιο!

Ότι εντάξει, δεν έγινε και τίποτε - πως κάνετε έτσι πια;

Ότι για ό,τι έγινε «δεν φταίει η κυβέρνηση», φταίει το «πετρελαϊκό λόμπυ», φταίνε οι «καριόληδες οι εφοπλιστές», φταίει ο «άτιμος ο καπιταλισμός», φταίει η «κακούργα η κενωνία» – πάντως η κυβέρνησης Τσίπρα δεν φταίει σε τίποτε!

Κι έτσι αντί να «μαζέψουν» το μαζούτ, έστω κι αργά, φούντωσαν την οργή του κόσμου. Τέτοιο «τσίρκουλο», δεν έχει ξανα-ματα-γίνει! Εντάξει, το ελληνικό δημόσιο δεν φημίζεται για τα… «γρήγορα ανακλαστικά» του. Κι ο Τύπος πολλές φορές μεγαλοποιεί τα πράγματα, και σπέρνει τον πανικό, άσε που δεν λέει μια καλή κουβέντα όταν οι αρχές κινητοποιούνται εγκαίρως και κάνουν άψογα το καθήκον τους. Γιατί υπάρχουν και υπήρξαν στο παρελθόν και τέτοιες περιπτώσεις.

Και πολλές μάλιστα…

Υπήρξαν στο παρελθόν περιπτώσεις, μετά από μεγάλους σεισμούς, ή πυρκαγιές, ή πλημμύρες, ή ναυτικά ατυχήματα, ή θεομηνίες γενικότερα, όπου το κράτος αντέδρασε σωστά. Και περιόρισε τις ζημιές αποτελεσματικά.

Μη τα μαυρίζουμε όλα…

Αλλά εδώ βλέπουμε τον τελευταίο χρόνο, το κράτος να εμφανίζει εικόνα διάλυσης, που δεν έχει καμία σύγκριση με ό,τι γινόταν παλαιότερα!

Να έχουν ατονήσει οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, να λείπουν (λόγω παλαίωσης ή μη συντήρησης) «σωστικά μέσα» και πάνω απ’ όλα: Να μην υπάρχει ετοιμότητα αντίδρασης!

Το είδαμε τις προηγούμενες εβδομάδες στις πυρκαγιές: των Κυθήρων και του Καλάμου. Το είδαμε ακόμα περισσότερο τώρα, στην πετρελαιοκηλίδα της Σαλαμίνας. Που θα μπορούσε να είχε περάσει στα ψηλά, αν την είχαν αντιληφθεί έγκαιρα. Και τελικά δημιούργησε τη μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή που έχει συμβεί ποτέ στο Σαρωνικό (μετά τα βόθρο-λύματα του Λεκανοπεδίου, που μας πήρε δύο δεκαετίες να τα αντιμετωπίσουμε).

Εδώ κάτι συμβαίνει. Παρέλαβαν ένα κρατικό μηχανισμό, που έτσι κι αλλιώς ήταν προβληματικός για δεκαετίες, αλλά στοιχειωδώς λειτουργούσε. Και μέσα σε δυόμιση χρόνια – αυξάνοντας, μάλιστα, το προσωπικό με πελατειακές προσλήψεις – τον… διέλυσαν πλήρως!Τον παρέλυσαν εντελώς. Τον σάπισαν κυριολεκτικά!

Οι άνθρωποι είναι άχρηστοι και επικίνδυνοι!

Και μαζί τους, οι «οικολογικές συνιστώσες» τους αποδείχθηκαν - πέρα από άσχετοι και ανίκανοι και - εντελώς υποκριτές!

Μας είχαν «ζαλίσει τον έρωτα» χρόνια τώρα:

--Για τους κορμοράνους που κινδυνεύουν από τα αιολικά πάρκα.

--Για τους κοκοβγιούς που ενοχλούνται, κάθε φορά που πάει να γίνει κάποια θαλάσσια επένδυση.

--Για τις… λιβελούλες και τις κάμπιες και τα… πλασμώδια του Laveran, που παθαίνουν κατάθλιψη κάθε φορά που περνάει οδικός άξονας κοντά στο παρακείμενο έλος τους.

--Για τις - τοξικότατες – οχιές, που πρέπει «να επανέλθουν με το ζόρι» στα νησιά μας και για τους λύκους που πρέπει «να επανέλθουν οπωσδήποτε» στα βουνά μας κοντά σε χωριά κτηνοτρόφων!

Για κάθε εξωτικό είδος θαλάσσιας χελώνας και φώκιας, για την αλλήθωρη πυγολαμπίδα, και τον εμπριμέ βάτραχο για τον bisexual ιππόκαμπο και την «τραβεστί» τσιπούρα που «κινδυνεύουν» σε κάποια περιοχή της χώρας.

Και πρέπει «οπωσδήποτε να τα σώσουμε». Κι ο μόνος τρόπος να τα «σώσουμε» είναι να διώξουμε ό,τι τα παρενοχλεί! Κατά προτίμηση τις ανθρώπινες δραστηριότητες και κυρίως τα επενδυτικά έργα.

Μας είχαν ταράξει επί χρόνια με όλες αυτές τις γραφικότητες, που μας τις εμφάνιζαν ως «Οικολογία», τρομάρα τους…

Και τώρα που ήλθε η πραγματική οικολογική καταστροφή πούν’ τοι όλοι αυτοί;

Άφαντοι!

Βουβοί τώρα, η «λαλίστατοι» κατά τα άλλα…

Απόμακροι, οι «όπου γάμος και γιορτή η Βασίλω πρώτη»…

Εξαφανισμένοι από το πραγματικό πρόβλημα την ώρα ανάγκης, οι «πανταχού παρόντες» σε φιέστες «οικολογίας», συνήθως με το αζημίωτο και την «ευγενή χορηγία» δεκάδων «περίεργων» ΜΚΟ.

Αλήθεια, οι «περιβαλλοντικές» ΜΚΟ γιατί δεν έβγαλαν «κιχ» αυτή τη φορά; Αλλά που να «αδειάσουν» κι αυτές οι έρμες; Τόσο καιρό ασχολούνταν με το… «οικολογικό έγκλημα» στις Σκουριές. Όπου κατάγγελλαν «το κυάνιο», ενώ ΔΕΝ χρησιμοποιείται κυάνιο! Όπου προσπαθούσαν να κλείσουν μια μεταλλευτική εταιρία που είχε πάρει όλες τις άδειες, κι όλα τα πιστοποιητικά οικολογικής συμβατότητας από ελληνικές και ευρωπαϊκές αρχές.

Ξεσχίζονταν στον ακτιβισμό, για να «τελειώσουν» μιαν επένδυση που είχε κερδίσει δικαστικά όλες τις προσφυγές εναντίον της σε ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια. Και δεν πολέμησαν μόνο την επένδυση στις Σκουριές…

Πολεμούν κάθε επένδυση!

Πολεμούν αιολικά πάρκα, μαρίνες, αναβαθμίσεις μαρίνων, ναυπηγοεπισκευαστικές εγκαταστάσεις, ιχθυοκαλλιέργειες, διανοίξεις χειμάρρων, αποξηραντικά έργα, υδροηλεκτρικά φράγματα, κτηνοτροφικές μονάδες. Τα πάντα!

Ό,τι κινείται, κι ό,τι εκσυγχρονίζει τον τόπο κι ό,τι φέρνει εισόδημα και θέσεις εργασίας, το πολεμούν!

Οπότε πως να «αδειάσουν» να ασχοληθούν με το πραγματικό οικολογικό πρόβλημα όταν υπάρξει;

Πολύ απλά δεν τους ενδιαφέρει το περιβάλλον! Δεν δίνουν «δεκάρα τσακιστή» για την Οικολογία. «Συμβόλαια» εκτελούν!

Να μην αφήσουν καμία επένδυση να προχωρήσει.

--Τα παίρνουν από ανταγωνιστές; Εντός ή εκτός Ελλάδας;

--Είναι απλά τοπικά μαφιόζικα κυκλώματα που μπλοκάρουν τα πάντα κι ύστερα περιμένουν «μπαξίσι» για να κάνουν τα «στραβά μάτια» και να το «επιτρέψουν»;

--«Ροκανίζουν» ευρωπαϊκά κονδύλια για την… «κοινωνία των Πολιτών»;

--Εκμεταλλεύονται απλώς, την αφέλεια ανενημέρωτων κατοίκων ή τα υγιή φυσιολατρικά ανακλαστικά τοπικών κοινωνιών.

Κατά πάσα πιθανότητα, όλα αυτά μαζί…

Αλλά για την Οικολογία δεν δίνουν μία! Γι’ αυτό κι όταν προέκυψε το πρόβλημα ήταν άφαντοι!

Προσοχή! Κάθε έργο και κάθε παρέμβαση δεν είναι υπεράνω κριτικής. Μη φτάσουμε στο άλλο άκρο…

Υπάρχουν έργα που, πράγματι, κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό! Κι αυτά πρέπει να εμποδιστούν…

Υπάρχουν κάποιες «επεμβάσεις» που είναι εξαιρετικά επιζήμιες. Κι αυτές πρέπει να αντιμετωπιστούν αποφασιστικά…

Αλλά κάποιες... Όχι όλες!

Κάποια έργα, πρέπει να αποφευχθούν, πράγματι…

Όχι όλα τα έργα να ματαιωθούν!

Εδώ υπάρχει φάμπρικα «ακτιβισμού», υπάρχουν κυκλώματα, υπάρχει «αλισβερίσι». Δεν υπάρχει «Οικολογία» και «ενδιαφέρον για το περιβάλλον».

Και απόδειξη:

Όταν στη Σαλαμίνα προέκυψε πρόβλημα όλοι αυτοί εξαφανίστηκαν! Κι όταν υπήρξαν αληθινά εγκληματικές παρεμβάσεις στο περιβάλλον, όπως οι χωματερές του παρελθόντος, οι περισσότεροι επαγγελματίες οικολόγοι» ήταν απόντες!

Και όλες οι «περιβαλλοντικές ΜΚΟ» ήταν τότε άφαντες…

Κι όσοι έθεσαν κατά καιρούς δημόσια την ανάγκη για «θερμική επεξεργασία των απορριμμάτων» στην Ελλάδα – δηλαδή να καίμε τα σκουπίδια μας, αντί να τα θάβουμε, όπως ήδη κάνουν οι περισσότερες χώρες στην Ευρώπη - δηλαδή όταν τέθηκε το σπουδαιότερο οικολογικό πρόβλημα της χώρας, οι «επαγγελματίες οικολόγοι» είτε δεν πήραν θέση, είτε βρέθηκαν απέναντι!

Οι άνθρωποι «τα παίρνουν» για να σταματάνε όλες τις επενδύσεις, δεν έχουν καμία σχέση με την Οικολογία και καμία αληθινή ευαισθησία για το περιβάλλον.

Δεν είναι τυχαίο που ο πρώτος (πραγματικός) Οικολόγος στην Ελλάδα, ο μακαρίτης πια Νίκος Μάργαρης τους θεωρούσε: άσχετους, επικίνδυνους και… «οικο-χόνδριους» (κατά το υποχόνδριους).

Ε δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που «τακίμιασαν» οι κατά φαντασίαν «οικολόγοι» μας με την «αριστερά και την Πρόοδο» του ΣΥΡΙΖΑ…

Οι άχρηστοι, οι ανεύθυνοι και οι επικίνδυνοι ασκούν πάντα μιαν ακατανίκητη έλξη μεταξύ τους. Και μια «θανάσιμη γοητεία» στους (υπόλοιπους) ηλίθιους, που πάντα υπάρχουν στην κοινωνία.

antinews